Dokumenty do restrukturyzacji firmy - praktyczna lista

Do rozmowy o restrukturyzacji firmy warto przygotować przede wszystkim dokumenty pokazujące dwie rzeczy: pełną skalę zadłużenia oraz realną zdolność firmy do dalszego działania. Na start potrzebne są dane rejestrowe, aktualne dokumenty finansowe, lista wierzycieli, umowy, zabezpieczenia, wykaz majątku i materiały, które pozwolą ocenić, czy propozycje układowe mają pokrycie w przepływach pieniężnych. Dopiero później przychodzi etap formalnych załączników do konkretnego postępowania i formularzy w Krajowym Rejestrze Zadłużonych.

Nie ma jednej listy dokumentów dobrej dla każdej firmy. Inne materiały będą kluczowe przy jednoosobowej działalności gospodarczej z zaległościami wobec ZUS i urzędu skarbowego, inne przy spółce z leasingami, kredytami i kontraktami handlowymi, a jeszcze inne przy firmie z dużą liczbą sporów sądowych. Poniższa lista jest ułożona decyzyjnie: najpierw dokumenty potrzebne do oceny sensu restrukturyzacji, potem dane do wyboru trybu, a na końcu dokumenty formalne do postępowania.

Krótka odpowiedź: co przygotować w pierwszej kolejności

Pierwszy pakiet dokumentów powinien pozwolić doradcy restrukturyzacyjnemu, księgowości albo osobie zarządzającej finansami odpowiedzieć na trzy pytania: ile firma realnie jest winna, komu jest winna i z czego może finansować bieżącą działalność oraz ewentualne raty układowe. Jeśli te odpowiedzi są niepewne, formalny wniosek restrukturyzacyjny będzie oparty na przypuszczeniach, a nie na liczbach.

Na pierwszą konsultację lub wewnętrzną analizę przygotuj:

Obszar	Co zebrać	Po co jest potrzebne
Dane firmy	CEIDG albo KRS, NIP, REGON, forma prawna, adresy, osoby uprawnione do reprezentacji	żeby ustalić, kto może działać za firmę i jakie wymogi formalne będą miały znaczenie
Opis sytuacji	krótki opis działalności, przyczyn problemów płynnościowych i najpilniejszych zagrożeń	żeby odróżnić problem przejściowy od trwałej niewypłacalności
Finanse	sprawozdania finansowe albo KPiR, ewidencje, deklaracje podatkowe, zestawienia przychodów i kosztów, wyciągi bankowe	żeby ocenić płynność, rentowność i realną wysokość możliwych spłat
Wierzyciele	lista wierzycieli, kwoty, odsetki, terminy wymagalności, status sporów, egzekucje	żeby przygotować podstawę pod spis wierzytelności i propozycje układowe
Umowy	kredyty, leasingi, najem, dostawy, kontrakty z kluczowymi odbiorcami i dostawcami	żeby sprawdzić, które umowy są krytyczne dla działania firmy i gdzie istnieje ryzyko wypowiedzenia
Majątek i zabezpieczenia	wykaz środków trwałych, pojazdów, nieruchomości, zapasów, należności, hipotek, zastawów, poręczeń i cesji	żeby ustalić, co jest obciążone, co może finansować działalność i co ma znaczenie dla wierzycieli

Praktyczny wniosek: najpierw zbiera się dokumenty pokazujące płynność i pełny obraz zadłużenia. Formularze, załączniki i pisma do KRZ mają sens dopiero wtedy, gdy wiadomo, jaki problem firma próbuje rozwiązać.

Dokumenty finansowe, bez których nie da się ocenić układu

Restrukturyzacja firmy nie zaczyna się od samego formularza. Zaczyna się od sprawdzenia, czy firma ma ekonomiczną zdolność wykonania układu z wierzycielami. Dlatego dokumenty finansowe są ważniejsze niż ogólny opis trudności. Pokazują, czy problem wynika z czasowego zatoru płatniczego, spadku marży, utraty kontraktu, wzrostu kosztów finansowania, zaległości publicznoprawnych czy trwałej nierentowności.

Spółka prowadząca pełne księgi powinna przygotować aktualne sprawozdania finansowe, bilans, rachunek zysków i strat, ewentualnie zestawienie obrotów i sald oraz dane zarządcze za ostatnie miesiące. Jednoosobowa działalność gospodarcza zwykle opiera się na KPiR, ewidencjach, deklaracjach podatkowych, rejestrach VAT, zestawieniach przychodów i kosztów oraz wyciągach z rachunków firmowych. Jeżeli firma korzysta z kilku rachunków, potrzebne są dane ze wszystkich, także tych używanych pomocniczo.

Sama historia księgowa nie wystarczy. Do rozmowy o restrukturyzacji potrzebna jest prognoza przepływów pieniężnych, czyli praktyczne cash flow. Nie musi to być rozbudowany model finansowy, ale powinno pokazywać, jakie wpływy są realne w najbliższych miesiącach, jakie koszty trzeba zapłacić, które podatki i składki będą bieżące oraz jaka kwota może zostać przeznaczona na raty układowe bez tworzenia nowych zaległości.

Dokument finansowy	Co sprawdzić	Decyzja, którą pomaga podjąć
Sprawozdanie finansowe albo KPiR	przychody, koszty, wynik, strukturę należności i zobowiązań	czy działalność po uporządkowaniu długów może być rentowna
Deklaracje podatkowe i ewidencje VAT	zgodność z księgowością, zaległości, korekty, ryzyka podatkowe	czy długi publicznoprawne są prawidłowo ujęte
Wyciągi bankowe	realne wpływy, zajęcia, płatności do wybranych wierzycieli, koszty stałe	czy przepływy potwierdzają dane księgowe
Zestawienie przychodów i kosztów	sezonowość, koszty stałe, koszty konieczne do utrzymania działalności	jaka rata układowa jest realna
Prognoza cash flow	środki na pensje, podatki, ZUS, leasingi, dostawców i raty	czy układ nie będzie oparty na zbyt optymistycznych założeniach

Czerwona flaga: propozycje spłaty bez pokrycia w przepływach. Jeżeli firma deklaruje raty układowe, ale nie uwzględnia bieżących podatków, składek, czynszu, wynagrodzeń, paliwa, materiałów albo kosztów dostaw, dokumenty formalne nie naprawią problemu. W takiej sytuacji najpierw trzeba zweryfikować model działania i realny budżet, a dopiero potem wybierać tryb postępowania restrukturyzacyjnego.

Lista wierzycieli, zobowiązań i sporów

Drugim kluczowym obszarem jest lista wierzycieli. To nie powinna być luźna notatka typu "bank, ZUS, dostawcy". Potrzebne jest zestawienie, które pozwoli później przygotować spis wierzytelności, spis wierzytelności spornych i propozycje układowe. Im bardziej precyzyjna lista, tym łatwiej ustalić, którzy wierzyciele są strategiczni, gdzie trwa spór, gdzie działa komornik i które zobowiązania mogą zablokować działalność.

Dla każdego wierzyciela warto zebrać nazwę, adres lub dane identyfikacyjne, numer umowy albo faktury, kwotę kapitału, odsetki, koszty uboczne, termin wymagalności, status płatności oraz dokument źródłowy. Osobno należy oznaczyć wierzytelności sporne, czyli takie, co do których firma kwestionuje istnienie, wysokość albo termin wymagalności. To ważne, bo postępowania restrukturyzacyjne inaczej traktują skalę wierzytelności spornych przy wyborze trybu. Według aktualnego brzmienia przepisów postępowanie o zatwierdzenie układu i przyspieszone postępowanie układowe są powiązane z progiem 15% sumy wierzytelności spornych uprawniających do głosowania nad układem. Jeżeli spory przekraczają tę skalę albo nie da się ich rzetelnie policzyć, wybór trybu wymaga dokładniejszej analizy.

Na liście nie powinno zabraknąć zobowiązań wobec ZUS, urzędu skarbowego, banków, leasingodawców, pożyczkodawców, dostawców, wynajmujących, pracowników, kontrahentów oraz podmiotów powiązanych. Jeżeli istnieją wezwania do zapłaty, nakazy zapłaty, pozwy, wypowiedzenia umów, zajęcia komornicze albo ugody, trzeba dołączyć je do pakietu dokumentów. Równie istotne są zobowiązania niewymagalne, jeżeli w najbliższym czasie mogą obciążyć płynność firmy.

Praktyczna struktura listy wierzycieli:

Kolumna w zestawieniu	Dlaczego ma znaczenie
Wierzyciel i dane kontaktowe	pozwala sprawdzić, kogo trzeba objąć analizą i późniejszą komunikacją
Podstawa długu	pokazuje, czy dług wynika z faktury, umowy, decyzji, podatku, składek, kredytu czy leasingu
Kapitał, odsetki i koszty	pozwala odróżnić główną kwotę zadłużenia od kosztów narastających
Termin wymagalności	pokazuje, które długi są już przeterminowane i gdzie presja jest największa
Status sporu	decyduje, czy wierzytelność jest bezsporna, częściowo sporna czy w pełni kwestionowana
Egzekucja lub zabezpieczenie	wskazuje, czy wierzyciel ma już silniejszą pozycję i jakie składniki majątku są zagrożone

Praktyczny wniosek: niepełna lista wierzycieli utrudnia ocenę, czy układ ma sens. Pominięcie jednego dużego leasingu, zaległości podatkowej albo spornego kontraktu może zmienić całą ocenę płynności i wykonalności propozycji układowych.

Umowy, zabezpieczenia i majątek firmy

Same salda zadłużenia nie pokazują, które ryzyka są najpilniejsze. Dług wobec dostawcy bez zabezpieczenia i dług leasingowy dotyczący kluczowej maszyny mogą mieć podobną kwotę, ale zupełnie inne znaczenie operacyjne. Dlatego przed restrukturyzacją trzeba zebrać umowy i dokumenty zabezpieczeń, a nie tylko tabelę zaległości.

W pierwszej kolejności przejrzyj umowy kredytu, pożyczki, leasingu, najmu, dzierżawy, factoringu, dostaw, usług stałych i kontraktów handlowych. Zwróć uwagę na postanowienia dotyczące wypowiedzenia, zaległości, zabezpieczeń, kar umownych, cesji wierzytelności, zakazu potrąceń oraz obowiązku informowania o pogorszeniu sytuacji finansowej. W restrukturyzacji znaczenie mają nie tylko kwoty, lecz także to, czy utrata konkretnej umowy zatrzyma działalność firmy.

Osobno trzeba zebrać dokumenty zabezpieczeń: hipoteki, zastawy rejestrowe, zastawy finansowe, poręczenia, gwarancje, weksle, przewłaszczenia na zabezpieczenie, cesje z polis albo cesje należności. Przy leasingach i kredytach przydatne są harmonogramy spłat, aktualne salda, korespondencja o zaległościach i dokumenty wypowiedzenia, jeżeli już zostały wysłane. Przy najmie ważna jest umowa, aneksy, kaucja, zaległości i ryzyko utraty lokalu.

Wykaz majątku powinien obejmować środki trwałe, nieruchomości, pojazdy, maszyny, wyposażenie, zapasy, należności, środki pieniężne oraz składniki używane w działalności, nawet jeżeli formalnie nie są własnością firmy. Warto oznaczyć, które aktywa są niezbędne do prowadzenia działalności, które można sprzedać bez utraty zdolności operacyjnej, a które są obciążone zabezpieczeniem.

Praktyczny wniosek: zanim firma zaproponuje wierzycielom spłatę, musi wiedzieć, co jest zabezpieczone, co jest krytyczne dla działalności i jaki majątek rzeczywiście może wspierać plan naprawczy. Bez tej wiedzy propozycje układowe mogą wyglądać dobrze na papierze, ale zderzyć się z wypowiedzeniem leasingu, utratą lokalu albo zajęciem rachunku.

JDG a spółka: co zmienia forma prowadzenia działalności

Forma prawna wpływa na dokumenty, odpowiedzialność i sposób podpisywania pism. Przy jednoosobowej działalności gospodarczej trzeba uważać na mieszanie długów prywatnych i firmowych. W praktyce potrzebny jest pełny obraz zobowiązań przedsiębiorcy, zwłaszcza gdy te same rachunki, majątek albo dochody służą zarówno działalności, jak i celom prywatnym. Znaczenie mogą mieć także dokumenty dotyczące majątku wspólnego małżonków, rozdzielności majątkowej, kredytów prywatnych obciążających płynność oraz składników majątku używanych w działalności.

Przy spółce ważniejsze są dokumenty korporacyjne i reprezentacja. Należy przygotować aktualny odpis KRS, umowę spółki lub statut, informacje o zarządzie, prokurentach, wspólnikach istotnych dla odpowiedzialności, a także uchwały albo zgody wymagane do podjęcia określonych działań. Jeżeli dokumenty ma podpisać zarząd wieloosobowy, trzeba sprawdzić sposób reprezentacji. Jeżeli spółka ma zaległe sprawozdania, nieaktualne dane w KRS albo spór wewnętrzny, może to utrudniać szybkie działanie.

W obu przypadkach trzeba zebrać informacje o pracownikach, wynagrodzeniach, zaległych pensjach, składkach, podatkach, umowach cywilnoprawnych i kosztach koniecznych do utrzymania działalności. Jeżeli firma zatrudnia ludzi, restrukturyzacja nie może pomijać bieżących zobowiązań pracowniczych i publicznoprawnych, bo one bezpośrednio wpływają na realność cash flow.

Forma	Dokumenty szczególnie ważne	Typowy błąd
JDG	CEIDG, KPiR lub ewidencje, lista długów firmowych i prywatnych wpływających na płynność, dokumenty majątku używanego w działalności	traktowanie prywatnych zobowiązań jako nieistotnych, mimo że pochłaniają środki potrzebne firmie
Spółka z o.o. lub akcyjna	KRS, umowa lub statut, dane zarządu, sprawozdania, uchwały, księgi, umowy i zabezpieczenia	brak jasności, kto może podpisać dokumenty i czy wymagana jest uchwała
Spółka osobowa	KRS, umowa spółki, dane wspólników, zobowiązania spółki i dokumenty dotyczące odpowiedzialności	pominięcie wspólników odpowiadających za zobowiązania bez ograniczenia

Czerwona flaga: brak jasności, kto podpisuje dokumenty i za jakie zobowiązania odpowiada. Jeżeli właściciel, zarząd, wspólnicy albo księgowość podają różne dane o długach i majątku, najpierw trzeba uporządkować odpowiedzialność oraz dokumenty źródłowe.

Dokumenty formalne do postępowania i KRZ

Dokumenty praktyczne i dokumenty formalne to nie to samo. Praktyczna checklista pozwala ocenić sytuację firmy. Dokumenty formalne służą już konkretnemu postępowaniu restrukturyzacyjnemu: postępowaniu o zatwierdzenie układu, przyspieszonemu postępowaniu układowemu, postępowaniu układowemu albo sanacyjnemu. Wybór trybu wpływa na zakres materiałów, kolejność działań i rolę sądu, doradcy restrukturyzacyjnego, nadzorcy albo zarządcy.

Jednym z kluczowych dokumentów jest wstępny plan restrukturyzacyjny. Jego funkcją nie jest marketingowy opis "jak firma wyjdzie na prostą", lecz uporządkowanie przyczyn trudnej sytuacji, wstępnych środków restrukturyzacyjnych, kosztów i harmonogramu. Aktualne przepisy wskazują też, że wstępny plan zawiera sprawozdanie finansowe dłużnika sporządzone na dzień przypadający w okresie 30 dni przed dniem złożenia wniosku. To dlatego nie warto odkładać księgowości na koniec.

Do postępowania potrzebne mogą być również spis wierzytelności, spis wierzytelności spornych, propozycje układowe, uzasadnienie realności ich wykonania, dokumenty finansowe, wykaz majątku, informacje o zabezpieczeniach i materiały potwierdzające sytuację dłużnika. Propozycje układowe powinny wynikać z liczb: jeśli firma proponuje redukcję, odroczenie, raty albo inne warunki, musi być jasne, dlaczego wierzyciele mieliby uznać je za wykonalne.

Krajowy Rejestr Zadłużonych jest systemem, w którym co do zasady obsługiwane są wnioski, pisma, obwieszczenia i akta postępowań restrukturyzacyjnych. To nie znaczy, że wystarczy "wypełnić KRZ". System porządkuje czynności formalne, ale nie zastępuje analizy płynności, listy wierzycieli i dokumentów źródłowych. Przed pracą w KRZ warto mieć pliki opisane tak, aby dało się szybko ustalić, czego dotyczą: umowa leasingu, harmonogram kredytu, saldo ZUS, wezwanie do zapłaty, wyciąg bankowy, wykaz środków trwałych.

Praktyczny wniosek: formalny komplet dokumentów zależy od trybu. Decyzję o trybie warto podejmować dopiero po sprawdzeniu, ilu jest wierzycieli, jaka część wierzytelności jest sporna, czy firma ma realny cash flow i czy kluczowe umowy da się utrzymać.

Decyzja krok po kroku: od checklisty do wyboru trybu

Lista dokumentów ma prowadzić do decyzji, a nie tylko do uporządkowania segregatora. Najpierw trzeba ustalić, czy firma w ogóle ma potencjał restrukturyzacyjny. Dopiero potem można rozważać, czy wystarczy rozmowa z wybranymi wierzycielami, czy potrzebne jest formalne postępowanie restrukturyzacyjne.

Ustal pełną kwotę zadłużenia. Zbierz wierzycieli, salda, odsetki, koszty, terminy wymagalności i status sporów. Bez tego nie wiadomo, jak duży układ trzeba sfinansować.
Sprawdź bieżącą płynność. Porównaj wpływy z kosztami koniecznymi do prowadzenia działalności, podatkami, składkami, wynagrodzeniami i płatnościami krytycznymi.
Oznacz wierzycieli strategicznych. Oddziel tych, których utrata zatrzyma działalność, od tych, z którymi można rozmawiać o dłuższym harmonogramie.
Przejrzyj zabezpieczenia i egzekucje. Ustal, gdzie istnieje hipoteka, zastaw, przewłaszczenie, poręczenie, zajęcie rachunku albo ryzyko wypowiedzenia umowy.
Przygotuj realistyczny wariant spłat. Nie zaczynaj od kwoty, którą "dobrze byłoby zaproponować", tylko od tego, co firma może zapłacić po pokryciu bieżących kosztów.
Dopiero wtedy wybierz ścieżkę. Przy pojedynczym problemie może wystarczyć ugoda lub aneks. Przy wielu wierzycielach, egzekucjach i ryzyku utraty płynności potrzebna jest analiza formalnego postępowania.

Kiedy warto zacząć od checklisty? Gdy firma ma kilku wierzycieli, opóźnienia w płatnościach, wypowiadane umowy, zajęcia egzekucyjne albo ryzyko utraty płynności w najbliższych tygodniach. Kiedy sama lista nie wystarczy? Gdy firma nie zna realnego salda zadłużenia, nie rozróżnia wierzytelności spornych i bezspornych albo nie ma prognozy przepływów. Wtedy dokumenty są dopiero początkiem analizy. Przy wielu wierzycielach, egzekucjach i ryzyku utraty płynności naturalnym kolejnym krokiem może być szersza analiza oddłużenia firmy w Płocku, obejmująca cały portfel zobowiązań, a nie tylko pojedynczy formularz.

Praktyczny wniosek: wybór trybu restrukturyzacji powinien wynikać z danych, a nie z nazwy postępowania. Najpierw liczby i wierzyciele, potem propozycje układowe, na końcu formalności.

Czerwone flagi w dokumentach przed restrukturyzacją

Niektóre braki w dokumentach nie są tylko formalnym problemem. Mogą oznaczać, że firma nie zna własnej sytuacji finansowej albo że propozycje układowe będą nierealne. Warto je wychwycić przed konsultacją lub złożeniem wniosku, bo później mogą generować presję czasu, konieczność korekt i utratę wiarygodności wobec wierzycieli.

Najważniejsze czerwone flagi:

niepełna lista wierzycieli, zwłaszcza pominięte ZUS, urząd skarbowy, leasingi, pożyczki prywatne lub zobowiązania sporne;
brak aktualnych sald, harmonogramów spłat i informacji o odsetkach;
dokumenty księgowe niezgodne z wyciągami bankowymi albo brak wyjaśnienia istotnych różnic;
mieszanie długów prywatnych i firmowych w JDG bez pokazania, jak wpływają na płynność;
brak dokumentów zabezpieczeń, mimo że wierzyciele powołują się na hipotekę, zastaw, poręczenie, cesję albo przewłaszczenie;
prognoza spłat nieuwzględniająca bieżących podatków, składek, wynagrodzeń i kosztów operacyjnych;
propozycje spłaty przygotowane "pod oczekiwania wierzycieli", a nie pod realne możliwości firmy;
brak dokumentów dotyczących egzekucji, wypowiedzeń umów, nakazów zapłaty i pozwów;
niejasna reprezentacja spółki albo brak wymaganych uchwał i zgód;
brak osoby odpowiedzialnej za szybkie uzupełnianie danych księgowych.

Szczególnie ryzykowna jest sytuacja, w której przedsiębiorca chce szybko składać wniosek restrukturyzacyjny, ale nie ma aktualnych danych księgowych, pełnej listy wierzycieli i dokumentów zabezpieczeń. Taki pośpiech może dawać złudzenie działania, lecz nie rozwiązuje podstawowego problemu: bez wiarygodnych danych trudno zaproponować układ, który firma będzie w stanie wykonać.

Praktyczny wniosek: jeżeli czerwone flagi dotyczą tylko pojedynczych braków, można je zwykle szybko uzupełnić. Jeżeli dotyczą samego obrazu finansów, najpierw trzeba uporządkować dane, bo bez tego restrukturyzacja będzie oparta na założeniach, których nikt nie potwierdził.

Checklista końcowa przed rozmową z doradcą restrukturyzacyjnym

Przed pierwszą rozmową nie trzeba mieć perfekcyjnego archiwum. Trzeba jednak mieć zestaw, który pozwala szybko oddzielić fakty od deklaracji. Jeśli części dokumentów brakuje, warto przynajmniej opisać, gdzie są, kto je posiada i kiedy można je uzyskać.

Aktualne dane firmy, forma prawna i osoby uprawnione do reprezentacji.
Kontakt do księgowości lub osoby, która może przygotować zestawienia finansowe.
Opis działalności i krótka chronologia problemów płynnościowych.
Sprawozdania finansowe, KPiR, ewidencje, deklaracje podatkowe i zestawienia przychodów oraz kosztów.
Wyciągi bankowe i informacje o zajęciach rachunków.
Prognoza cash flow na najbliższe miesiące, nawet w uproszczonej wersji.
Lista wierzycieli z kwotami, odsetkami, terminami i dokumentami źródłowymi.
Wykaz wierzytelności spornych i opis, czego dokładnie dotyczy spór.
Dokumenty dotyczące ZUS, urzędu skarbowego, leasingów, banków i kluczowych dostawców.
Umowy kredytowe, leasingowe, najmu, dostaw i najważniejszych kontraktów.
Dokumenty zabezpieczeń: hipoteki, zastawy, poręczenia, weksle, cesje, przewłaszczenia.
Wykaz majątku, zapasów, należności i składników niezbędnych do działania firmy.
Wezwania do zapłaty, nakazy, pozwy, pisma komornicze i wypowiedzenia umów.
Informacje o pracownikach, wynagrodzeniach i zaległościach publicznoprawnych.
Wstępna propozycja, ile firma może realnie przeznaczyć na spłatę bez tworzenia nowych długów.

Ta lista nie zastępuje analizy prawnej ani finansowej. Jej zadaniem jest skrócenie drogi do decyzji: czy firma ma podstawy do restrukturyzacji, które zobowiązania są krytyczne, czy potrzebne jest formalne postępowanie i jakie dokumenty trzeba uzupełnić przed pracą w KRZ.

FAQ

Czy do restrukturyzacji firmy wystarczy lista wierzycieli?

Nie. Lista wierzycieli jest jednym z najważniejszych dokumentów, ale sama nie pokazuje, czy firma będzie w stanie wykonać układ. Potrzebne są także dane finansowe, cash flow, dokumenty umów, zabezpieczenia, informacje o egzekucjach i wykaz majątku. Bez nich trudno ocenić, czy propozycje spłaty są realne.

Jakie dokumenty są najważniejsze przed pierwszą konsultacją z doradcą restrukturyzacyjnym?

Najważniejsze są aktualne dane finansowe, lista wierzycieli, dokumenty największych zobowiązań, informacje o egzekucjach oraz prognoza przepływów pieniężnych. Na pierwszym etapie chodzi o ocenę sytuacji i wybór kierunku działania, a nie tylko o wypełnienie formalnego formularza.

Czy JDG musi przygotować także dokumenty dotyczące prywatnego majątku i długów?

Często tak, przynajmniej w zakresie, w jakim prywatne zobowiązania i majątek wpływają na płynność przedsiębiorcy albo odpowiedzialność za długi. W JDG granica między budżetem prywatnym i firmowym bywa praktycznie istotna, dlatego pominięcie prywatnych kredytów, majątku wspólnego albo składników używanych w działalności może zniekształcić ocenę sprawy.

Czy dokumenty do restrukturyzacji składa się przez KRZ?

W formalnych postępowaniach restrukturyzacyjnych wnioski i pisma są co do zasady obsługiwane przez Krajowy Rejestr Zadłużonych. KRZ jest jednak etapem formalnym. Przed złożeniem dokumentów trzeba mieć przygotowane dane finansowe, listę wierzycieli, spis wierzytelności lub materiały do jego sporządzenia, propozycje układowe i dokumenty potwierdzające sytuację firmy.