Restrukturyzacja osoby fizycznej - kiedy pomaga wyjść z długów

Restrukturyzacja osoby fizycznej pomaga wtedy, gdy długi można uporządkować nowym, wykonalnym harmonogramem spłaty, a po kosztach życia zostaje realna nadwyżka na wierzycieli. Nie jest sposobem na zniknięcie zobowiązań bez dochodu, bez budżetu i bez planu. Pierwsza decyzja nie powinna więc brzmieć "jaki wniosek złożyć", tylko: czy problem dotyczy jednego wierzyciela, wielu długów konsumenckich, zadłużenia z jednoosobowej działalności gospodarczej, czy sytuacji, w której trzeba porównać restrukturyzację z upadłością konsumencką.

W praktyce pod hasłem "restrukturyzacja osoby fizycznej" mieszczą się różne narzędzia: ugoda z wierzycielem, aneks do umowy kredytu, wniosek do banku o restrukturyzację zadłużenia, układ konsumencki, formalna restrukturyzacja przedsiębiorcy albo upadłość konsumencka. Te ścieżki mają inne warunki, skutki i ryzyka. Jeżeli zostaną potraktowane jak jedno rozwiązanie, łatwo podpisać ugodę niemożliwą do wykonania albo wybrać procedurę, która nie odpowiada faktycznemu problemowi.

Krótka odpowiedź: kiedy restrukturyzacja osoby fizycznej pomaga

Restrukturyzacja może pomóc osobie fizycznej, gdy zadłużenie jest poważne, ale nadal istnieje źródło spłaty: wynagrodzenie, działalność, stałe zlecenia, renta, emerytura, przewidywalne wpływy albo majątek, który można rozsądnie wykorzystać. Kluczowe jest to, czy po opłaceniu czynszu, żywności, leków, alimentów, podatków i innych kosztów koniecznych zostaje kwota, którą można regularnie przeznaczyć na długi.

Jeżeli taka nadwyżka istnieje, można sprawdzać, czy wystarczy ugoda z jednym wierzycielem, zmiana harmonogramu w banku, układ konsumencki albo restrukturyzacja zadłużenia z działalności. Jeżeli nadwyżki nie ma, a dłużnik spłaca stare raty nowymi pożyczkami, układ lub ugoda mogą tylko opóźnić problem. Wtedy trzeba ostrożnie porównać restrukturyzację z upadłością konsumencką albo innym scenariuszem ograniczenia strat.

Sytuacja	Co zwykle oznacza	Pierwszy bezpieczny krok
Jeden kredyt, pożyczka, czynsz lub pojedyncza zaległość	problem może być punktowy	przygotować budżet i propozycję ugody albo aneksu
Kilka banków, chwilówki, zaległy czynsz i inne długi prywatne	problem jest rozproszony	spisać wszystkich wierzycieli i policzyć jedną bezpieczną kwotę spłaty
Wezwanie z banku po opóźnieniu w kredycie	liczą się terminy i jakość wniosku	sprawdzić art. 75c Prawa bankowego i złożyć konkretną propozycję, jeżeli ma podstawy
Długi z jednoosobowej działalności gospodarczej	możliwa jest inna procedura niż dla konsumenta	oddzielić długi firmowe, prywatne i mieszane
Komornik, zajęcie konta albo wynagrodzenia	etap przymusu ogranicza pole negocjacji	ustalić wierzyciela, tytuł wykonawczy, zakres zajęcia i wpływ na budżet
Brak dochodu na jakąkolwiek ratę	układ może być niewykonalny	porównać skutki restrukturyzacji i upadłości, zamiast podpisywać kolejną ugodę

Praktyczny wniosek: restrukturyzacja osoby fizycznej zaczyna się od dwóch tabel: lista wierzycieli oraz budżet po kosztach życia. Dopiero z tych danych wynika, czy dłużnik potrzebuje rozmowy z bankiem, układu konsumenckiego, restrukturyzacji działalności, czy analizy upadłości.

Najpierw ustal, jaka osoba fizyczna jest dłużnikiem

Status dłużnika decyduje o dostępnych narzędziach. Osoba prywatna nieprowadząca działalności gospodarczej nie korzysta z tych samych procedur co aktywny przedsiębiorca. Były przedsiębiorca może mieć jeszcze długi firmowe, poręczenia, zaległości podatkowe, składki, leasingi albo kredyty zaciągnięte w związku z działalnością. To trzeba rozdzielić przed wyborem ścieżki.

Osoba fizyczna nieprowadząca działalności zwykle zaczyna od oceny ugód z wierzycielami, restrukturyzacji kredytu, układu konsumenckiego albo upadłości konsumenckiej. Osoba prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą może potrzebować formalnej restrukturyzacji przedsiębiorcy, jeżeli firma nadal działa, ma przychody i istnieje realny cash flow na koszty bieżące oraz układ. Były przedsiębiorca powinien sprawdzić, które długi powstały prywatnie, które w działalności, a które są zabezpieczone przez poręczenia, współdłużników lub majątek wspólny.

Status dłużnika	Możliwe kierunki analizy	Co sprawdzić najpierw
Osoba prywatna bez działalności	ugoda, aneks, układ konsumencki, upadłość konsumencka	dochód netto, koszty życia, liczba wierzycieli, egzekucje
Aktywny przedsiębiorca JDG	restrukturyzacja firmy, ugody, postępowanie restrukturyzacyjne, czasem upadłość	rentowność, podatki, ZUS, leasingi, dostawcy, bieżący cash flow
Były przedsiębiorca	analiza długów prywatnych, firmowych i mieszanych	daty powstania zobowiązań, zabezpieczenia, poręczenia, sprawy sądowe
Współdłużnik lub poręczyciel	osobna ocena odpowiedzialności	kto podpisał umowę i do kogo wierzyciel kieruje roszczenie

Czerwona flaga: traktowanie restrukturyzacji firmy i układu konsumenckiego jako tego samego. Układ konsumencki dotyczy osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej. Formalne postępowanie restrukturyzacyjne przedsiębiorcy ma inny cel, inne dokumenty i inne skutki dla wierzycieli.

Praktyczny wniosek: zanim dłużnik opisze swój problem jako "restrukturyzację osoby fizycznej", powinien nazwać swój status. Inaczej można przygotować wniosek do niewłaściwej procedury albo oceniać skutki, które w danej sytuacji nie wystąpią.

Która ścieżka pasuje do skali zadłużenia

Najczęstszy błąd polega na wybieraniu rozwiązania według presji wierzyciela, a nie według struktury długu. Jeżeli dzwoni tylko jeden wierzyciel, ale za nim stoi jeszcze kilka chwilówek, zaległy czynsz, karta kredytowa i zajęcie wynagrodzenia, punktowa ugoda może dać złudne poczucie kontroli. Odwrotnie, przy jednej zaległej racie formalna procedura może być zbyt ciężkim narzędziem.

Ścieżka	Kiedy może pasować	Co może dać	Czego nie należy zakładać
Ugoda z jednym wierzycielem	jeden dług, rozpoznane saldo, realna rata	nowy termin, raty, czasem ograniczenie kosztów albo odsetek	że rozwiąże długi wobec innych wierzycieli
Wniosek do banku o restrukturyzację zadłużenia	opóźnienie lub ryzyko opóźnienia w kredycie	zmianę warunków lub terminów spłaty, jeżeli bank uzna ją za uzasadnioną	że bank musi przyjąć każdą propozycję
Układ konsumencki	osoba prywatna ma wielu wierzycieli i dochód na układ	próbę zawarcia układu na zgromadzeniu wierzycieli	że jest dostępny bez kosztów i bez zdolności wykonywania rat
Restrukturyzacja JDG	firma nadal działa i ma przepływy na bieżące koszty	jeden plan wobec wielu wierzycieli firmowych	że naprawi nierentowną działalność bez zmian operacyjnych
Upadłość konsumencka	brak realnej zdolności do układu lub trwała niewypłacalność	uporządkowanie niewypłacalności w innym trybie	że zawsze chroni każdy majątek i każdy rodzaj długu

Przy kredycie bankowym znaczenie ma art. 75c Prawa bankowego. Jeżeli kredytobiorca opóźnia się ze spłatą kredytu, bank wzywa go do zapłaty i wyznacza termin nie krótszy niż 14 dni roboczych. W takim wezwaniu powinien poinformować o możliwości złożenia wniosku do banku o restrukturyzację zadłużenia w terminie 14 dni roboczych od otrzymania wezwania. Bank ocenia jednak sytuację finansową i gospodarczą kredytobiorcy, a restrukturyzacja odbywa się na uzgodnionych warunkach.

Praktyczny wniosek: jeżeli problem dotyczy jednego banku, zacznij od dokumentów kredytowych, terminu z wezwania i realnej propozycji. Jeżeli wierzycieli jest wielu, nie buduj strategii na najgłośniejszym telefonie windykacyjnym, tylko na pełnej mapie zadłużenia.

Co policzyć przed rozmową z wierzycielem albo doradcą

Rozmowa o restrukturyzacji bez budżetu jest zwykle tylko prośbą o czas. Wierzyciel może zgodzić się na raty, ale dłużnik musi wiedzieć, czy nowa rata nie doprowadzi do zaległości w czynszu, alimentach, podatkach, lekach albo innych ważnych kosztach. Dlatego najpierw liczy się bezpieczną ratę, a nie ratę maksymalną.

Lista wierzycieli powinna obejmować nie tylko banki i pożyczki. Trzeba dopisać zaległości czynszowe, media, alimenty, prywatne pożyczki, chwilówki, karty kredytowe, limity w rachunku, podatki, ZUS, mandaty, koszty sądowe, koszty egzekucyjne, poręczenia i współdłużników. Przy każdym długu warto wskazać saldo, odsetki, termin wymagalności, numer umowy, etap sprawy, zabezpieczenia oraz to, czy działa już komornik.

Obszar	Co zebrać	Dlaczego to decyduje
Wierzyciele	nazwy, salda, odsetki, koszty, terminy, numery umów	bez tego nie wiadomo, jaki problem ma rozwiązać plan
Dochody	wynagrodzenie, działalność, zlecenia, świadczenia, przewidywalne wpływy	pokazują, czy istnieje źródło spłaty
Koszty życia	czynsz, media, żywność, leki, dojazdy, alimenty, podatki	oddzielają ratę realną od raty "na styk"
Spory i egzekucje	pozwy, nakazy zapłaty, tytuły wykonawcze, zajęcia konta i wynagrodzenia	wpływają na terminy i możliwość swobodnej płatności
Zabezpieczenia	hipoteka, zastaw, poręczenie, weksel, przewłaszczenie, współkredyt	pokazują, którzy wierzyciele mają silniejszą pozycję
Nowe zobowiązania	bieżące podatki, czynsz, alimenty, koszty leczenia, rachunki	nie wolno finansować układu przez tworzenie nowych zaległości

Bezpieczna rata to kwota, którą można płacić również wtedy, gdy pojawi się zwykłe ryzyko życiowe: opóźniona wypłata, choroba, wyższy rachunek, koszt leku, naprawa auta potrzebnego do pracy. Jeżeli plan działa tylko w idealnym miesiącu, jest zbyt napięty.

Praktyczny wniosek: propozycja dla wierzyciela powinna wynikać z budżetu. Zdanie "mogę płacić 800 zł miesięcznie" jest wiarygodne dopiero wtedy, gdy wiadomo, że po tej płatności zostają pieniądze na koszty konieczne i nie powstają nowe zaległości.

Układ konsumencki: kiedy może być alternatywą dla upadłości

Układ konsumencki, czyli postępowanie o zawarcie układu na zgromadzeniu wierzycieli przez osobę fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej, może być analizowany wtedy, gdy konsument jest niewypłacalny, ale jego możliwości zarobkowe i sytuacja zawodowa wskazują, że jest w stanie pokryć koszty postępowania oraz zawrzeć i wykonać układ z wierzycielami. To nie jest uproszczona wersja oddłużenia dla osoby bez dochodu.

Wniosek składa się do sądu upadłościowego i powinien zawierać między innymi wstępne propozycje układowe. Sąd może też skierować dłużnika do tego trybu w związku z wnioskiem o ogłoszenie upadłości, jeżeli widzi podstawy do układu. Po otwarciu postępowania wyznaczany jest nadzorca sądowy. W postępowaniu pojawia się spis wierzytelności, propozycje układowe i zgromadzenie wierzycieli, na którym wierzyciele głosują nad układem.

Istotne są koszty. Dłużnik co do zasady uiszcza zaliczkę na wydatki postępowania powiązaną z przeciętnym miesięcznym wynagrodzeniem w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w trzecim kwartale roku poprzedniego. Dla trzeciego kwartału 2025 r. Prezes GUS ogłosił kwotę 8851,42 zł. To nie jest jedyny możliwy koszt całej sprawy, ale pokazuje, że układ konsumencki wymaga realnych środków już na starcie.

Warunek	Co oznacza praktycznie	Czerwona flaga
Wielu wierzycieli	układ ma uporządkować szerszy problem, nie jedną ratę	dłużnik nie zna pełnej listy długów
Zdolność pokrycia kosztów	trzeba mieć środki na koszty postępowania	plan zaczyna się od pożyczki na samą zaliczkę
Zdolność wykonania układu	dłużnik ma dochód na regularne płatności	rata układowa wymaga pomijania czynszu lub alimentów
Propozycje układowe	wierzyciele muszą dostać konkretny plan	propozycja opiera się tylko na nadziei na przyszłe pieniądze
Rola nadzorcy sądowego	postępowanie wymaga dokumentów i współpracy	dłużnik ukrywa majątek lub nie przekazuje danych

Układ trwa co do zasady nie dłużej niż 5 lat, choć przepisy przewidują wyjątki, między innymi w odniesieniu do określonych wierzytelności i sytuacji związanych z mieszkaniem. Dlatego nie należy zakładać jednego uniwersalnego okresu bez sprawdzenia struktury zadłużenia.

Praktyczny wniosek: układ konsumencki może być alternatywą dla upadłości wtedy, gdy dłużnik ma realną zdolność spłaty i chce uniknąć klasycznego scenariusza upadłościowego. Nie jest dobrym wyborem, jeżeli nie ma dochodu na raty, nie ma środków na koszty i nie da się przekonująco pokazać, że wierzyciele otrzymają wykonalny plan.

Komornik, BIK i KRZ: czego nie zakładać automatycznie

Restrukturyzacja osoby fizycznej nie zawsze zatrzymuje komornika. Sama rozmowa z wierzycielem, wysłanie prośby o raty albo złożenie wniosku do banku nie musi wstrzymać egzekucji. Jeżeli komornik już działa, trzeba sprawdzić, na jakiej podstawie prowadzi egzekucję, kto jest wierzycielem, jaki tytuł wykonawczy jest podstawą sprawy, czego dotyczy zajęcie i czy wybrana ścieżka ma jakikolwiek skutek wobec tej egzekucji.

W formalnych procedurach znaczenie może mieć Krajowy Rejestr Zadłużonych. To nie jest tylko techniczna baza danych. Informacje ujawniane w KRZ mogą być istotne dla wierzycieli, sądu, doradców, kontrahentów i samego dłużnika. Dlatego przed decyzją trzeba rozumieć, czy planowana ścieżka będzie widoczna w rejestrze i jakie dokumenty będą składane przez system.

BIK należy oceniać osobno. Restrukturyzacja kredytu może wpływać na historię kredytową przez sposób raportowania opóźnień, zmian harmonogramu, ugody albo niewykonania nowych warunków. Nie należy opierać decyzji na ogólnej obietnicy, że "restrukturyzacja poprawi BIK" albo że "nie będzie widoczna". Znaczenie mają dane przekazywane przez bank i cała dotychczasowa historia spłaty.

Szczególnej ostrożności wymagają alimenty, grzywny, obowiązki naprawienia szkody, zadośćuczynienia, renty odszkodowawcze, nowe zobowiązania powstałe po rozpoczęciu procedury, poręczyciele, współdłużnicy i zabezpieczenia na majątku osoby trzeciej. Takie elementy mogą wymagać osobnej oceny, nawet jeżeli główna część długu konsumenckiego wygląda na możliwą do uporządkowania.

Praktyczny wniosek: przy komorniku, BIK i KRZ nie działaj na skrótach. Każdy z tych obszarów ma inne skutki: egzekucja dotyczy przymusowego dochodzenia długu, BIK historii kredytowej, a KRZ jawnych informacji o określonych postępowaniach.

Kiedy restrukturyzacja może pogorszyć sytuację

Restrukturyzacja może zaszkodzić, gdy jest podpisywana pod presją i bez liczb. Najbardziej ryzykowne są ugody, które wyglądają dobrze przez pierwszy miesiąc, ale od początku są niewykonalne. Jeżeli rata jest ustalona "na styk", dłużnik szybko wraca do opóźnień, a dodatkowo może mieć podpisane uznanie długu, nowe koszty, nowe zabezpieczenie albo surowsze konsekwencje niewykonania.

Niebezpieczne jest też spłacanie najgłośniejszego wierzyciela kosztem ważniejszych zobowiązań. Telefon z windykacji nie powinien być ważniejszy niż alimenty, czynsz, leki, podatki, składki albo koszty konieczne do utrzymania źródła dochodu. Restrukturyzacja jednego długu, która powoduje powstanie trzech nowych zaległości, nie naprawia sytuacji.

Czerwone flagi przed podpisaniem ugody, aneksu albo propozycji układowych:

rata przekracza realną nadwyżkę po kosztach życia;
plan wymaga opóźniania czynszu, alimentów, podatków, składek, leków albo bieżących rachunków;
dłużnik zaciąga nową pożyczkę na spłatę starej raty bez całościowego planu;
wierzyciel naciska na natychmiastowy podpis, ale nie pokazuje salda, odsetek i kosztu całkowitego;
ugoda dotyczy jednego długu, choć są już pozwy, nakazy zapłaty albo egzekucje od innych wierzycieli;
propozycja opiera się na niepewnym wpływie, premii, sprzedaży majątku albo obietnicy pomocy rodziny;
dłużnik ignoruje pisma sądowe lub egzekucyjne, bo "prowadzi rozmowy";
ktoś sugeruje ukrywanie majątku, przepisywanie składników na bliskich albo wybiórcze ujawnianie wierzycieli.

Osobną czerwoną flagą jest brak reakcji na pisma z terminem. Negocjacje z wierzycielem nie zastępują odpowiedzi na pozew, sprzeciw od nakazu zapłaty, kontakt z komornikiem w sprawie zajęcia albo obowiązków w formalnym postępowaniu. Jeżeli dokument ma termin, trzeba go ocenić niezależnie od rozmów ugodowych.

Praktyczny wniosek: nie każda zgoda wierzyciela jest dobra dla dłużnika. Dobra jest tylko taka restrukturyzacja, którą można wykonać bez tworzenia nowych zaległości i bez utraty kontroli nad ważniejszymi obowiązkami.

Decyzja krok po kroku przed wyborem ścieżki

Najbezpieczniej wybrać rozwiązanie w określonej kolejności. Taka sekwencja chroni przed wyborem procedury na podstawie emocji, presji windykacyjnej albo ogólnego hasła "oddłużenie".

Ustal status dłużnika. Sprawdź, czy chodzi o osobę prywatną, aktywną JDG, byłego przedsiębiorcę, współdłużnika czy poręczyciela.
Spisz wszystkich wierzycieli. Uwzględnij banki, pożyczki, chwilówki, czynsz, alimenty, podatki, ZUS, prywatne pożyczki, koszty sądowe i egzekucyjne.
Oznacz pilne terminy. Oddziel wezwania, wypowiedzenia, pozwy, nakazy zapłaty, zajęcia komornicze i pisma z sądu.
Policz dochód po kosztach życia. Nie pomijaj leków, alimentów, czynszu, podatków, dojazdów, kosztów dzieci i kosztów utrzymania pracy.
Wyznacz bezpieczną ratę. To kwota możliwa do płacenia regularnie, a nie maksymalna deklaracja złożona pod presją.
Oddziel problem punktowy od systemowego. Jeden wierzyciel może wymagać ugody, ale wielu wierzycieli wymaga planu dla całości zadłużenia.
Sprawdź skutki komornika, BIK i KRZ. Nie zakładaj automatycznie, że wniosek, ugoda albo rozmowa zatrzymają wszystkie konsekwencje.
Porównaj restrukturyzację z upadłością konsumencką, jeżeli nie ma realnego źródła spłaty. Brak nadwyżki oznacza, że układ może być tylko odroczeniem problemu.
Dopiero potem podpisuj ugodę albo składaj wniosek. Dokument powinien wynikać z liczb, a nie z samej potrzeby uzyskania czasu.

W tej kolejności widać też, gdzie powstają naturalne miejsca na dalszą analizę: przy kredycie bankowym, przy wpływie restrukturyzacji na BIK, przy komorniku i zajęciach, przy upadłości konsumenckiej oraz przy długach związanych z działalnością gospodarczą. Ostateczny dobór konkretnego materiału lub kontaktu powinien jednak wynikać z dokumentów, nie z samej nazwy problemu.

Praktyczny wniosek: decyzja o restrukturyzacji osoby fizycznej powinna mieć formę krótkiego testu. Czy znam status dłużnika, wszystkich wierzycieli, pilne terminy i realną nadwyżkę? Jeżeli nie, pierwszym krokiem jest uporządkowanie danych.

Checklista decyzji przed wyborem restrukturyzacji

Przed rozmową z wierzycielem, bankiem albo doradcą warto przejść przez krótką checklistę. Jej celem jest wychwycenie, czy restrukturyzacja ma realne podstawy, czy tylko daje chwilową ulgę.

Czy wiem, czy występuję jako konsument, przedsiębiorca, były przedsiębiorca, poręczyciel albo współdłużnik?
Czy mam pełną listę wierzycieli, sald, odsetek, kosztów i terminów?
Czy wiem, które sprawy są już u komornika, w sądzie albo po wypowiedzeniu umowy?
Czy po kosztach życia zostaje regularna nadwyżka na spłatę?
Czy proponowana rata nie wymaga pomijania czynszu, alimentów, podatków, leków lub bieżących rachunków?
Czy problem dotyczy jednego wierzyciela, czy całego portfela zadłużenia?
Czy rozumiem całkowity koszt ugody, aneksu albo nowego harmonogramu?
Czy wiem, co stanie się po niewykonaniu nowych warunków?
Czy sprawdziłem wpływ wybranej ścieżki na komornika, BIK i Krajowy Rejestr Zadłużonych?
Czy są długi szczególne, takie jak alimenty, grzywny, szkody, nowe zobowiązania, poręczenia albo zabezpieczenia osób trzecich?
Czy układ konsumencki ma źródło finansowania, w tym środki na koszty postępowania?
Czy przy braku nadwyżki porównałem restrukturyzację z upadłością konsumencką?

Jeżeli odpowiedzi są niepełne, nie oznacza to automatycznie, że restrukturyzacja jest niemożliwa. Oznacza jednak, że nie powinno się jeszcze podpisywać nowych zobowiązań. Najpierw trzeba uzupełnić dokumenty i policzyć skutki.

Praktyczny wniosek: dobra restrukturyzacja osoby fizycznej nie zaczyna się od obietnicy oddłużenia. Zaczyna się od kontroli nad danymi, spokojnej oceny zdolności spłaty i wyboru narzędzia odpowiedniego do statusu dłużnika.

FAQ

Czy osoba fizyczna może przeprowadzić restrukturyzację długów bez firmy?

Tak, ale trzeba doprecyzować, co oznacza "restrukturyzacja". Osoba nieprowadząca działalności może negocjować ugodę z wierzycielem, złożyć do banku wniosek o restrukturyzację zadłużenia, analizować układ konsumencki albo porównać sytuację z upadłością konsumencką. To nie jest jedna uniwersalna procedura dla wszystkich długów.

Czym układ konsumencki różni się od upadłości konsumenckiej?

Układ konsumencki zakłada próbę zawarcia i wykonania układu z wierzycielami przez osobę fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej. Wymaga zdolności do pokrycia kosztów i realnego planu spłat. Upadłość konsumencka jest odrębną procedurą dla niewypłacalności i należy ją porównać zwłaszcza wtedy, gdy dłużnik nie ma nadwyżki pozwalającej wykonać układ.

Czy restrukturyzacja osoby fizycznej zatrzymuje komornika?

Nie zawsze. Sama rozmowa z wierzycielem, prośba o raty albo wniosek do banku nie musi automatycznie zatrzymać egzekucji komorniczej. Jeżeli komornik już działa, trzeba sprawdzić tytuł wykonawczy, wierzyciela, zakres zajęcia i skutki konkretnej ścieżki. Inaczej ocenia się ugodę prywatną, inaczej formalne postępowanie, a inaczej upadłość.

Czy bank musi zgodzić się na restrukturyzację zadłużenia?

Nie automatycznie. Przy opóźnieniu w spłacie kredytu bank powinien wezwać kredytobiorcę do zapłaty z terminem nie krótszym niż 14 dni roboczych i poinformować o możliwości złożenia wniosku o restrukturyzację zadłużenia w terminie 14 dni roboczych od otrzymania wezwania. Bank ocenia jednak sytuację finansową i gospodarczą kredytobiorcy, a nowe warunki muszą zostać uzgodnione. W razie odmowy powinien przekazać pisemne, szczegółowe wyjaśnienie przyczyn.