Ile kosztuje restrukturyzacja firmy i od czego zależy cena
Restrukturyzacja firmy kosztuje więcej niż sama opłata sądowa, bo przedsiębiorca płaci nie tylko za wejście w procedurę, lecz także za przygotowanie dokumentów, pracę doradcy restrukturyzacyjnego lub organu postępowania, zaliczki i wydatki, obsługę głosowania, komunikację z wierzycielami oraz późniejsze wykonanie układu. Dlatego realna odpowiedź na pytanie "ile kosztuje restrukturyzacja firmy" wymaga rozbicia budżetu na etapy, a nie wskazania jednej uniwersalnej kwoty.
Największy błąd polega na porównywaniu ofert wyłącznie po kwocie startowej. Tania restrukturyzacja może być pozorna, jeżeli obejmuje tylko wstępną analizę albo samo przygotowanie pisma, a nie obejmuje listy wierzycieli, pracy w Krajowym Rejestrze Zadłużonych, głosowania, kontaktu z wierzycielami, reakcji na spory i etapu po zatwierdzeniu układu. Z perspektywy przedsiębiorcy ważniejsze jest pytanie: czy firma ma budżet na cały proces i bieżące działanie, a nie tylko na pierwszy przelew.
Krótka odpowiedź: ile kosztuje restrukturyzacja firmy
Na dzień publikacji opłata stała od wniosku o zatwierdzenie układu po samodzielnym zbieraniu głosów albo od wniosku o otwarcie postępowania restrukturyzacyjnego wynosi 1000 zł. To kwota ustawowa wynikająca z ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Nie oznacza jednak, że cała restrukturyzacja firmy kosztuje 1000 zł.
Pełny koszt zależy od trybu postępowania, liczby wierzycieli, sumy wierzytelności, jakości dokumentów, skali sporów, zabezpieczeń, egzekucji, pilności sprawy i zakresu pracy doradcy. Inaczej wygląda budżet postępowania o zatwierdzenie układu, inaczej przyspieszonego postępowania układowego, a inaczej sanacji, w której pojawia się zarządca i dalej idące działania naprawcze.
| Element kosztu | Czy da się go policzyć od razu | Co trzeba sprawdzić |
|---|---|---|
| Opłata sądowa | zwykle tak, jeżeli wiadomo, jaki wniosek ma być składany | aktualną podstawę prawną i rodzaj pisma |
| Zaliczki i wydatki postępowania | częściowo | tryb, wezwania sądu, liczbę czynności i możliwe dodatkowe wydatki |
| Wynagrodzenie doradcy, nadzorcy albo zarządcy | częściowo | zakres obowiązków, liczbę wierzycieli, spory, etap sprawy i tryb |
| Dokumenty, księgowość, wyceny i test zaspokojenia | dopiero po analizie danych | stan ksiąg, kompletność umów, zabezpieczenia i majątek |
| Obsługa głosowania i wierzycieli | zależy od sprawy | liczbę wierzycieli, grupy interesów, wierzycieli zabezpieczonych i spory |
| Wykonanie układu | wymaga prognozy cash flow | przyszłe raty, bieżące podatki, ZUS, pensje, dostawy i leasingi |
Praktyczny wniosek: bez listy wierzycieli, aktualnych sald, dokumentów księgowych i prognozy przepływów uczciwa wycena może być tylko wstępna. Jeżeli firma dopiero ocenia, kiedy restrukturyzacja firmy ma sens, najpierw powinna ustalić, czy po uporządkowaniu starych długów będzie miała z czego finansować bieżące koszty i raty układowe.
Trzy budżety, których nie wolno mylić
W praktyce przedsiębiorca powinien odróżnić koszt startu, koszt doprowadzenia do głosowania i zatwierdzenia układu oraz koszt wykonania układu. To właśnie tutaj często powstaje różnica między hasłem typu "cennik 2026" a rzeczywistym budżetem sprawy. Cena wejścia może wyglądać jasno, ale nie odpowiada jeszcze na pytanie, ile pracy będzie wymagać uporządkowanie wierzycieli, sporów, zabezpieczeń i cash flow.
| Warstwa budżetu | Co obejmuje | Decyzja przed startem |
|---|---|---|
| Koszt wejścia w procedurę | opłatę sądową, pierwsze zaliczki, umowę z doradcą albo nadzorcą układu | czy firma ma środki na uruchomienie działań bez zatrzymania bieżących płatności |
| Koszt doprowadzenia do układu | dokumenty, listy wierzycieli, propozycje układowe, KRZ, głosowanie, komunikację i reakcję na spory | czy zakres oferty obejmuje realną pracę do momentu głosowania i zatwierdzenia |
| Koszt wykonania układu | raty układowe, bieżące podatki, ZUS, pensje, dostawy, leasingi i koszty normalnej działalności | czy układ mieści się w konserwatywnym cash flow, a nie tylko w optymistycznym planie |
Jeżeli firma ma jednego dominującego wierzyciela i normalnie reguluje pozostałe zobowiązania, pierwszym krokiem może być porównanie formalnej restrukturyzacji ze zwykłą ugodą. Jeżeli wierzycieli jest wielu, rachunek jest zajęty, leasingodawca grozi wypowiedzeniem umowy, a ZUS lub urząd skarbowy mają zaległości, koszt trzeba liczyć szerzej: jako budżet uporządkowania całego portfela zadłużenia. W takim scenariuszu naturalnym kolejnym krokiem jest szersza analiza całego portfela zadłużenia, a nie wycena oderwana od listy wierzycieli i cash flow.
Czerwona flaga: oferta obejmuje tylko "otwarcie restrukturyzacji" albo "przygotowanie wniosku", ale nie mówi, kto przygotuje spisy, kto poprowadzi głosowanie, kto odpowie wierzycielom i co dzieje się po zatwierdzeniu układu.
Praktyczny wniosek: pytanie o cenę trzeba zadać w trzech wersjach: ile kosztuje start, ile kosztuje doprowadzenie do układu i ile firma musi mieć miesięcznie, żeby układ wykonać.
Z czego składa się koszt restrukturyzacji
Budżet restrukturyzacji warto rozpisać tak, jak budżet projektu finansowego. Osobno są koszty formalne, osobno wynagrodzenie osób prowadzących sprawę, a osobno koszty operacyjne firmy, które muszą być płacone już po rozpoczęciu działań. Te ostatnie bywają pomijane, choć często decydują o tym, czy układ ma sens.
Pierwsza warstwa to opłaty i zaliczki. Opłata sądowa może być przewidywalna, ale zaliczki i wydatki zależą od trybu. W przyspieszonym postępowaniu układowym dłużnik uiszcza zaliczkę na wydatki w wysokości przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w trzecim kwartale roku poprzedniego. Dla spraw składanych w 2026 r. ta podstawa wynosi 8851,42 zł, zgodnie z obwieszczeniem Prezesa GUS z 20 października 2025 r. W konkretnym postępowaniu mogą pojawić się także dalsze zaliczki lub wydatki, jeśli wymaga tego przebieg sprawy.
Koszt powinien być widoczny także w dokumentach restrukturyzacyjnych. Wstępny plan restrukturyzacyjny i plan restrukturyzacyjny nie są miejscem na ogólną deklarację poprawy sytuacji. Powinny pokazywać planowane środki naprawcze, związane z nimi koszty, harmonogram i źródła finansowania. W postępowaniu układowym i sanacyjnym szczególne znaczenie ma również to, czy firma uprawdopodobni zdolność do bieżącego pokrywania kosztów postępowania oraz nowych zobowiązań po jego otwarciu.
Druga warstwa to wynagrodzenie doradcy restrukturyzacyjnego albo organu postępowania. W postępowaniu o zatwierdzenie układu wynagrodzenie nadzorcy układu wynika z umowy z dłużnikiem. W trybach sądowych wynagrodzenie nadzorcy sądowego albo zarządcy, w tym zarządcy sanacyjnego, jest powiązane z ustawowymi zasadami i przebiegiem sprawy. Nie należy więc porównywać tych trybów wyłącznie po samej opłacie sądowej.
| Składnik | Co obejmuje | Czerwona flaga |
|---|---|---|
| Opłata sądowa | wniesienie określonego wniosku lub pisma | traktowanie jej jako pełnego kosztu restrukturyzacji |
| Zaliczki na wydatki | środki na koszty postępowania, zależnie od trybu | brak rezerwy na dodatkowe wezwanie sądu albo wydatki |
| Wynagrodzenie nadzorcy układu | praca umowna w postępowaniu o zatwierdzenie układu | cena bez opisu czynności i odpowiedzialności po stronie nadzorcy |
| Wynagrodzenie nadzorcy sądowego lub zarządcy sanacyjnego | czynności organu w trybach sądowych | założenie, że będzie takie samo jak w prostym PZU |
| Dokumenty i księgowość | porządkowanie sald, spisów, prognoz, planów i danych do KRZ | nieaktualna księgowość albo brak dokumentów źródłowych |
| Wyceny i analizy | majątek, zabezpieczenia, test zaspokojenia, warianty układu | pominięcie majątku obciążonego albo wierzycieli zabezpieczonych |
| Obsługa prawna i komunikacja | pisma, odpowiedzi, negocjacje, wierzyciele, sąd | brak jasności, kto odpowiada na spory i zastrzeżenia |
Praktyczny wniosek: dobra wycena powinna pokazać nie tylko kwotę, ale też zakres. Przedsiębiorca powinien wiedzieć, czy płaci za samo uruchomienie działań, czy za przeprowadzenie firmy przez realny etap układowy.
Tryb postępowania a cena
Tryb postępowania jest jednym z najważniejszych czynników kosztowych. Im więcej formalnej kontroli, sporów, zabezpieczeń i działań naprawczych, tym większy zwykle budżet. Nie oznacza to, że najtańszy tryb jest najlepszy. Źle dobrany tryb może okazać się droższy, jeżeli trzeba go później korygować, uzupełniać dokumenty albo mierzyć się ze sprzeciwem wierzycieli, którego nie uwzględniono na początku.
Postępowanie o zatwierdzenie układu, często skracane jako PZU, może być kosztowo bardziej przewidywalne na starcie, bo dłużnik zawiera umowę z nadzorcą układu. Cena zależy jednak od zakresu tej umowy: czy obejmuje analizę sytuacji, przygotowanie spisu wierzytelności, propozycje układowe, dokumenty do KRZ, głosowanie, kontakt z wierzycielami, reakcję na spory i etap zatwierdzenia układu. Pytanie "PZU restrukturyzacja koszt" powinno więc zawsze prowadzić do sprawdzenia umowy z nadzorcą układu, a nie do porównania samej opłaty sądowej.
Przyspieszone postępowanie układowe wymaga opłaty sądowej i zaliczki na wydatki. Ma sens wtedy, gdy potrzebna jest sądowa ścieżka, a skala wierzytelności spornych jest ograniczona. Postępowanie układowe jest właściwe dla spraw bardziej spornych i zwykle wymaga większego nakładu pracy przy ustalaniu wierzytelności. Sanacja jest najbardziej ingerująca, bo oprócz układu może obejmować działania sanacyjne, zarządcę i głębszą przebudowę firmy.
| Tryb | Co zwykle wpływa na koszt | Decyzja dla firmy |
|---|---|---|
| Postępowanie o zatwierdzenie układu | umowa z nadzorcą układu, liczba wierzycieli, głosowanie, dokumenty i komunikacja | sprawdzić, czy sytuacja jest wystarczająco uporządkowana i czy zakres umowy obejmuje cały proces |
| Przyspieszone postępowanie układowe | opłata 1000 zł, zaliczka na wydatki, rola sądu i nadzorcy sądowego | uwzględnić w budżecie zaliczkę oraz możliwe dalsze wydatki |
| Postępowanie układowe | większa rola ustalania wierzytelności, spory, sąd i dłuższa obsługa | przygotować większą rezerwę na dokumenty, spory i komunikację |
| Postępowanie sanacyjne | zarządca sanacyjny, działania naprawcze, możliwa ingerencja w umowy, majątek i organizację | traktować jako projekt wymagający budżetu operacyjnego, a nie tylko opłaty formalnej |
Aktualne Prawo restrukturyzacyjne wiąże postępowanie o zatwierdzenie układu i przyspieszone postępowanie układowe z progiem 15% wierzytelności spornych uprawniających do głosowania nad układem. Jeżeli spory są większe albo firma nie potrafi ich policzyć, pozornie prostszy tryb może być źle dobrany.
Praktyczny wniosek: najtańszy tryb na papierze nie zawsze oznacza najniższy koszt całej restrukturyzacji. Najpierw trzeba policzyć wierzycieli, spory, zabezpieczenia i cash flow, a dopiero potem wybierać procedurę.
Co najbardziej podnosi cenę
Koszt rośnie wtedy, gdy sprawa wymaga nie tylko przygotowania standardowych dokumentów, ale też porządkowania danych i prowadzenia wielu równoległych ryzyk. Najczęściej dotyczy to firm, które zbyt długo odkładały decyzję: księgowość jest nieaktualna, część sald niezgodna z dokumentami, wierzyciele prowadzą egzekucje, leasingodawcy wypowiadają umowy, a lista sporów nie jest gotowa.
Znaczenie ma liczba wierzycieli, ale nie tylko ona. Dziesięciu wierzycieli z kompletną dokumentacją może być prostsze do obsługi niż trzech wierzycieli, z których każdy ma zabezpieczenia, spór sądowy i ryzyko zatrzymania działalności. Podobnie suma wierzytelności wpływa na skalę sprawy, ale o trudności decydują też grupy interesów, zabezpieczenia rzeczowe, egzekucje i jakość danych.
| Czynnik | Dlaczego podnosi koszt | Co zrobić przed wyceną |
|---|---|---|
| Duża liczba wierzycieli | więcej zawiadomień, głosów, komunikacji i ryzyk błędu | przygotować tabelę wierzycieli z kwotami, odsetkami i dokumentami |
| Wysoka suma wierzytelności | większa odpowiedzialność za propozycje i większa waga głosowania | oddzielić kapitał, odsetki, koszty i wierzytelności zabezpieczone |
| Wierzytelności sporne | wpływają na tryb i mogą wymagać dodatkowej analizy | opisać, czego dotyczy spór i jaki ma udział w zadłużeniu |
| Zabezpieczenia i leasingi | wierzyciele mogą mieć silniejszą pozycję i inne interesy | zebrać hipoteki, zastawy, weksle, cesje, poręczenia i harmonogramy |
| Egzekucje i zajęcia rachunku | wymagają pilnych decyzji i oceny skutków wybranego trybu | ustalić komornika, tytuł, zakres zajęcia i wierzyciela |
| Nieaktualna księgowość | trzeba odtwarzać salda i uzgadniać dane | uzupełnić księgi, wyciągi, deklaracje i zestawienia obrotów |
| Pilność sprawy | praca pod presją zwiększa ryzyko i nakład organizacyjny | określić terminy wypowiedzeń, rozpraw, egzekucji i płatności |
| Ryzyko utraty kluczowej umowy | trzeba przygotować plan operacyjny, nie tylko układ | wskazać umowy krytyczne dla sprzedaży, dostaw, lokalu i finansowania |
Czerwona flaga: firma chce szybkiej wyceny, ale nie ma pełnej listy wierzycieli, aktualnych sald, dokumentów zabezpieczeń i prognozy cash flow. Wtedy cena będzie albo bardzo ostrożna, albo zaniżona, bo nie uwzględni pracy, która dopiero wyjdzie w trakcie.
Praktyczny wniosek: koszt restrukturyzacji można obniżać nie przez wybór najtańszej oferty, lecz przez uporządkowanie danych przed startem. Kompletna lista wierzycieli, dokumenty umów i aktualna księgowość realnie zmniejszają niepewność wyceny.
Jak czytać ofertę doradcy restrukturyzacyjnego
Oferta doradcy restrukturyzacyjnego powinna być czytelna dla osoby, która odpowiada za budżet firmy. Sama kwota nie wystarczy. Trzeba wiedzieć, czy jest netto czy brutto, czy obejmuje VAT, czy wymaga zaliczki, czy przewiduje success fee, kiedy powstają kolejne płatności i które koszty zewnętrzne są poza ofertą.
Najważniejsze jest porównywanie zakresu, a nie nagłówka. Jedna oferta może obejmować analizę, dokumenty, KRZ, głosowanie, sąd, kontakt z wierzycielami i etap po zatwierdzeniu układu. Druga może obejmować tylko start, a każde dodatkowe pismo, spotkanie, głosowanie albo reakcja na spór będzie płatna osobno. Formalnie obie mogą dotyczyć restrukturyzacji, ale finansowo są nieporównywalne.
Pytania, które warto zadać przed podpisaniem umowy:
- Czy podana kwota jest netto czy brutto i czy obejmuje VAT?
- Jakie czynności są dokładnie objęte ceną startową?
- Czy oferta obejmuje analizę finansową, listę wierzycieli, spis wierzytelności i propozycje układowe?
- Kto przygotowuje dokumenty do Krajowego Rejestru Zadłużonych?
- Czy cena obejmuje głosowanie, kontakt z wierzycielami i odpowiedzi na zastrzeżenia?
- Czy przewidziano success fee, premię za wynik albo dodatkową płatność po zatwierdzeniu układu?
- Czy obsługa sądu, posiedzeń, pism i wezwań jest w cenie?
- Jak rozliczane są koszty zewnętrzne: wyceny, opinie, pełnomocnik procesowy, księgowość, tłumaczenia, kurierzy albo odpisy?
- Co dzieje się, jeśli pojawią się wierzytelności sporne, dodatkowi wierzyciele albo konieczność zmiany propozycji układowych?
- Czy umowa obejmuje etap wykonywania układu, czy kończy się na zatwierdzeniu?
Czerwona flaga: niska cena bez listy czynności, założeń i wyłączeń. Ryzykowna jest też oferta, która obiecuje efekt, zanim ktokolwiek zobaczył dokumenty, cash flow i strukturę wierzycieli.
Praktyczny wniosek: porównuj oferty jak kosztorysy, nie jak plakaty. Najtańsza kwota startowa może być racjonalna w prostej sprawie, ale w trudniejszej może tylko przesunąć koszty na kolejne etapy.
Czy restrukturyzacja się opłaca
Opłacalność restrukturyzacji nie polega na tym, że procedura jest tania. Polega na porównaniu jej kosztu z kosztem braku działania: egzekucji, wypowiedzeń umów, utraty płynności, utraty kluczowych dostaw, kosztów sporów, narastających odsetek i ryzyka upadłości. To porównanie trzeba jednak zrobić ostrożnie, bez zakładania automatycznego umorzenia długu albo pewnej zgody wierzycieli.
Restrukturyzacja może mieć sens, gdy firma ma działający biznes i po uporządkowaniu starych zobowiązań będzie w stanie płacić bieżące koszty oraz raty układowe. Jeżeli przedsiębiorstwo nie finansuje podatków, ZUS, wynagrodzeń, leasingów, dostaw i kosztów lokalu, nawet dobrze przygotowane postępowanie może nie rozwiązać problemu. Układ musi wynikać z cash flow, a nie z oczekiwanej oszczędności.
| Pytanie | Dobra odpowiedź | Sygnał ostrzegawczy |
|---|---|---|
| Czy firma ma sprzedaż i marżę po uwzględnieniu kosztów bieżących? | tak, a liczby wynikają z dokumentów i prognozy | plan opiera się na nadziei na przyszły kontrakt |
| Czy budżet obejmuje podatki, ZUS, pensje i dostawy po starcie? | tak, te płatności są pokazane osobno | wszystko liczone jest tylko pod ratę układową |
| Czy wiadomo, ilu jest wierzycieli i które długi są sporne? | tak, spory są opisane i policzone | wierzyciele są wymienieni z pamięci |
| Czy koszt procedury jest porównany z kosztem egzekucji i utraty umów? | tak, są warianty i scenariusze | decyzja wynika tylko z presji jednego wierzyciela |
| Czy firma ma środki na start i rezerwę na kilka miesięcy działania? | tak, budżet pokazuje realną płynność | środki wystarczą tylko na pierwszą opłatę |
Czerwona flaga: przedsiębiorca pyta wyłącznie o koszt wejścia w restrukturyzację, ale nie potrafi odpowiedzieć, z czego zapłaci pensje, podatki i dostawy w kolejnym miesiącu. Brak pieniędzy na dalsze funkcjonowanie jest poważniejszym problemem niż sama cena doradcy.
Praktyczny wniosek: restrukturyzacja opłaca się wtedy, gdy koszt procedury pomaga ochronić realną wartość działającego biznesu i przygotować wykonalny układ. Jeżeli firma nie ma źródła spłaty, trzeba porównać restrukturyzację z ugodami punktowymi, ograniczeniem działalności albo upadłością.
Checklista budżetu przed startem
Przed rozmową o cenie warto przygotować dane, które pozwolą doradcy, księgowości i zarządowi mówić o konkretach. Brak tych danych nie zawsze wyklucza restrukturyzację, ale oznacza, że pierwszy koszt może dotyczyć uporządkowania sytuacji, a nie samego postępowania. Jeśli firma nie ma jeszcze kompletnego pakietu materiałów, dobrym punktem odniesienia jest pełna lista dokumentów do restrukturyzacji firmy.
Najważniejsza jest pełna lista wierzycieli. Powinna obejmować nazwę wierzyciela, kwotę kapitału, odsetki, koszty, termin wymagalności, podstawę długu, status sporu, zabezpieczenia, egzekucje i dokument źródłowy. Osobno trzeba oznaczyć ZUS, urząd skarbowy, banki, leasingodawców, dostawców, wynajmujących, pracowników, pożyczkodawców i podmioty powiązane.
Drugi blok to bieżące finanse. Potrzebne są aktualne dane księgowe, wyciągi bankowe, salda, deklaracje, informacje o zaległościach publicznoprawnych i prognoza cash flow. Prognoza powinna pokazać nie tylko przyszłe raty układowe, ale też podatki, składki, wynagrodzenia, leasingi, czynsz, dostawy, paliwo, materiały, księgowość i minimalną rezerwę.
Przed startem przygotuj:
- pełną listę wierzycieli z kwotami, odsetkami, terminami i dokumentami źródłowymi;
- wykaz wierzytelności spornych oraz opis, czego dotyczy każdy spór;
- informacje o zabezpieczeniach: hipoteki, zastawy, poręczenia, weksle, cesje i przewłaszczenia;
- dokumenty egzekucyjne, wezwania do zapłaty, pozwy, nakazy i wypowiedzenia umów;
- aktualne dane księgowe, sprawozdania, KPiR, ewidencje, deklaracje i wyciągi bankowe;
- salda ZUS i urzędu skarbowego oraz informację o bieżących zobowiązaniach publicznoprawnych;
- umowy kredytu, leasingu, najmu, factoringu, dostaw i najważniejsze kontrakty z odbiorcami;
- wykaz majątku, należności, zapasów i składników koniecznych do dalszego działania;
- prognozę cash flow na najbliższe miesiące, najlepiej w wariancie ostrożnym;
- odpowiedź, ile gotówki firma może wyłożyć na start i ile miesięcznie udźwignie po rozpoczęciu postępowania.
Praktyczny wniosek: budżet restrukturyzacji powinien obejmować cały cykl, nie tylko dzień złożenia wniosku. Firma musi wiedzieć, ile zapłaci na start, ile może kosztować przeprowadzenie układu i ile pieniędzy zostanie na bieżące działanie.
FAQ
Czy opłata 1000 zł oznacza, że tyle kosztuje cała restrukturyzacja firmy?
Nie. 1000 zł to opłata stała od określonego wniosku w sprawach upadłościowych i restrukturyzacyjnych, między innymi od wniosku o zatwierdzenie układu po samodzielnym zbieraniu głosów albo o otwarcie postępowania restrukturyzacyjnego. To koszt formalny, a nie pełny koszt procesu. Do budżetu trzeba doliczyć wynagrodzenie doradcy lub organu postępowania, dokumenty, zaliczki, wydatki, obsługę wierzycieli i wykonanie układu.
Od czego zależy wynagrodzenie doradcy restrukturyzacyjnego?
W postępowaniu o zatwierdzenie układu wynagrodzenie nadzorcy układu wynika z umowy z dłużnikiem i powinno odpowiadać zakresowi pracy. Znaczenie mają liczba wierzycieli, suma wierzytelności, spory, zabezpieczenia, egzekucje, jakość księgowości, pilność sprawy, zakres negocjacji i etap po zatwierdzeniu układu. W trybach sądowych wynagrodzenie nadzorcy sądowego albo zarządcy jest powiązane z zasadami ustawowymi i przebiegiem postępowania.
Czy postępowanie o zatwierdzenie układu zawsze jest najtańsze?
Nie zawsze. Może być korzystne kosztowo w uporządkowanej sprawie, przy dobrze przygotowanych danych i realnej możliwości zebrania głosów wierzycieli. Jeżeli jednak są liczne spory, egzekucje, niepełna lista wierzycieli albo brak dokumentów, pozornie prosty tryb może wymagać dużej ilości dodatkowej pracy. O wyborze trybu powinny decydować dane, a nie sama cena startowa.
Jakie koszty mogą pojawić się po zatwierdzeniu układu?
Po zatwierdzeniu układu firma musi wykonywać jego warunki, czyli płacić raty lub realizować inne przyjęte zobowiązania. Do tego dochodzą bieżące podatki, ZUS, wynagrodzenia, dostawy, leasingi, czynsz, księgowość i koszty normalnego działania. Mogą pojawić się także koszty monitorowania wykonania układu, obsługi komunikacji z wierzycielami, zmian układu albo reakcji na opóźnienia, jeżeli sytuacja finansowa firmy odbiega od planu.
Masz pytania? Skontaktuj się z naszym zespołem.
Nasi specjaliści ds. restrukturyzacji i upadłości konsumenckiej służą pomocą. Bezpłatna pierwsza konsultacja.