Upadłość spółki partnerskiej - skutki dla partnerów i długów

Upadłość spółki partnerskiej oznacza przede wszystkim postępowanie dotyczące majątku samej spółki: powstaje masa upadłości, pojawia się syndyk, a wierzyciele dochodzą zaspokojenia w ramach reguł Prawa upadłościowego. Nie oznacza to jednak automatycznie upadłości osobistej wszystkich partnerów ani prostego umorzenia ich ryzyka. Najważniejsze pytanie brzmi: jaki to dług, kto go spowodował, co wynika z umowy spółki i czy konkretny partner podpisał dodatkowe zabezpieczenie.

W spółce partnerskiej łatwo pomylić trzy poziomy: długi spółki, odpowiedzialność partnera za określony rodzaj zobowiązania oraz osobiste zadłużenie partnera. Te poziomy mogą się przecinać, ale nie są tym samym. Dlatego przed decyzją o wniosku, rozmową z wierzycielem albo odpowiedzią na wezwanie trzeba rozdzielić majątek spółki, podstawę odpowiedzialności partnera i ewentualne osobiste poręczenia, weksle lub zabezpieczenia.

Krótka odpowiedź: co oznacza upadłość spółki partnerskiej

Spółka partnerska ma zdolność upadłościową jako przedsiębiorca, a Prawo upadłościowe obejmuje także wspólników spółki partnerskiej. Ogłoszenie upadłości spółki jest w Kodeksie spółek handlowych jedną z przyczyn jej rozwiązania, ale praktycznie najpierw trzeba patrzeć na skutki postępowania: majątek spółki trafia do masy upadłości, zarząd nad nim przejmuje syndyk, a obwieszczenia i status sprawy należy sprawdzać w Krajowym Rejestrze Zadłużonych.

To nie zamyka automatycznie odpowiedzialności partnerów. Partner może być poza odpowiedzialnością za dług powstały przy wykonywaniu wolnego zawodu przez innego partnera, ale może odpowiadać za zwykłe zobowiązania spółki, własne czynności zawodowe, osoby podlegające jego kierownictwu albo za dług, który sam zabezpieczył. Dodatkowo umowa spółki może rozszerzać odpowiedzialność jednego albo większej liczby partnerów na zasadach przewidzianych w art. 95 § 2 KSH.

Obszar	Skutek po ogłoszeniu upadłości	Co sprawdzić najpierw
Spółka partnerska	majątek spółki staje się punktem ciężkości postępowania upadłościowego	postanowienie, KRZ, listę majątku, listę wierzycieli i umowę spółki
Partner	upadłość spółki nie oznacza automatycznie jego osobistej upadłości	rodzaj długu, art. 95 KSH, umowę spółki, KRS i zabezpieczenia
Wierzyciel	co do zasady dochodzi wierzytelności w upadłości spółki, ale może analizować podstawę roszczenia wobec partnera	dokument źródłowy długu, tytuł, poręczenia, weksle, hipoteki, zastawy i odpowiedzialność publicznoprawną
Egzekucja	egzekucja skierowana do majątku masy podlega regułom Prawa upadłościowego	czy zajęty składnik wchodzi do masy upadłości i na jakim etapie jest postępowanie

Praktyczny wniosek: nie wystarczy odpowiedzieć, że "spółka partnerska upadła". Trzeba ustalić, czy problem dotyczy majątku spółki, odpowiedzialności konkretnego partnera, czy obu obszarów jednocześnie.

Najpierw ustal, czy chodzi o spółkę, partnera czy oba poziomy

Pierwszy scenariusz to niewypłacalność samej spółki. Wtedy dłużnikiem jest spółka partnerska, a analiza dotyczy jej majątku, zobowiązań, wierzycieli, umów, pracowników, podatków, składek, egzekucji i zdolności do dalszego działania. W takim przypadku wniosek o upadłość ma uporządkować zaspokojenie wierzycieli z majątku spółki, a nie rozwiązać automatycznie wszystkie osobiste ryzyka partnerów.

Drugi scenariusz to odpowiedzialność partnera za długi spółki. W spółce partnerskiej odpowiedzialność nie jest prostym zdaniem "partnerzy odpowiadają" albo "partnerzy nie odpowiadają". Trzeba ustalić, czy dług jest zwykłym zobowiązaniem spółki, czy powstał przy wykonywaniu wolnego zawodu przez konkretnego partnera, czy jest skutkiem działań personelu pod kierownictwem określonego partnera, czy wynika z rozszerzenia odpowiedzialności w umowie spółki.

Trzeci scenariusz to osobiste długi partnera. Partner może mieć własne zobowiązania niezależne od spółki: kredyt, pożyczkę, poręczenie, weksel, zobowiązania podatkowe, alimentacyjne albo prywatne zabezpieczenie majątkiem. Upadłość spółki partnerskiej i upadłość partnera są odrębnymi postępowaniami. Osobistą upadłość partnera rozważa się dopiero wtedy, gdy jego własne zobowiązania lub odpowiedzialność za długi spółki przekraczają realną zdolność spłaty.

Pytanie kontrolne	Jeżeli odpowiedź brzmi "tak"	Decyzja do podjęcia
Czy dłużnikiem na fakturze, umowie albo decyzji jest spółka?	punkt startowy to majątek i zobowiązania spółki	sprawdzić KRZ, KRS, umowę spółki, listę wierzycieli i przesłanki niewypłacalności
Czy wierzyciel żąda zapłaty od konkretnego partnera?	potrzebna jest podstawa odpowiedzialności tej osoby	zażądać wskazania podstawy: rodzaj długu, art. 95 KSH, zabezpieczenie, poręczenie albo inna podstawa
Czy partner podpisał poręczenie, weksel albo zabezpieczenie?	ryzyko może być osobiste, niezależnie od samej konstrukcji spółki	przeanalizować dokument zabezpieczenia i majątek partnera
Czy partner ma własne długi poza spółką?	upadłość spółki nie rozwiąże ich automatycznie	osobno ocenić budżet partnera i możliwość spłaty

Czerwona flaga: wierzyciel powołuje się na "dług spółki partnerskiej" i żąda zapłaty od partnera, ale nie wskazuje, czy chodzi o zwykłe zobowiązanie spółki, własne czynności tego partnera, rozszerzenie odpowiedzialności w umowie spółki, poręczenie, weksel czy zabezpieczenie rzeczowe. W takiej sytuacji nie należy zakładać ani automatycznej odpowiedzialności partnera, ani jej braku.

Praktyczny wniosek: przed reakcją na wezwanie warto zrobić prostą mapę: kto jest dłużnikiem, kto podpisał dokument, czego dotyczy dług, który partner wykonywał czynności i czy istnieje dodatkowe zabezpieczenie.

Kto odpowiada za długi po upadłości spółki partnerskiej

Najważniejsza różnica dotyczy rodzaju długu. Spółka partnerska została pomyślana dla wykonywania wolnych zawodów, dlatego KSH odrębnie traktuje zobowiązania związane z wykonywaniem zawodu przez poszczególnych partnerów. Partner co do zasady nie ponosi odpowiedzialności za zobowiązania spółki powstałe w związku z wykonywaniem wolnego zawodu przez pozostałych partnerów ani za działania osób, które podlegały kierownictwu innego partnera przy świadczeniu usług związanych z działalnością spółki.

Nie oznacza to jednak pełnej ochrony przed wszystkimi długami. Przy zobowiązaniach spółki niezwiązanych z błędem zawodowym innego partnera, przy własnych czynnościach partnera, przy personelu pod jego kierownictwem albo przy umownym rozszerzeniu odpowiedzialności ocena może być inna. Osobno trzeba traktować poręczenia, weksle, hipoteki, zastawy, przewłaszczenia, cesje i odpowiedzialność publicznoprawną.

Typ zobowiązania	Typowa ocena ryzyka partnera	Co sprawdzić
Zwykłe długi spółki, np. najem, dostawy, leasing, usługi, kredyt spółki	partner może ponosić odpowiedzialność na zasadach właściwych dla zobowiązań spółki osobowej, z uwzględnieniem subsydiarności i solidarności tam, gdzie mają zastosowanie	umowę, fakturę, tytuł długu, daty wymagalności, egzekucję wobec spółki i treść umowy spółki
Dług związany z własnym wykonywaniem wolnego zawodu przez partnera	ryzyko osobiste partnera jest istotne, bo problem dotyczy jego czynności zawodowych	dokumentację sprawy, umowę z klientem lub pacjentem, zakres czynności, ubezpieczenie i personel
Dług związany z wykonywaniem wolnego zawodu przez innego partnera	nie wolno automatycznie przenosić odpowiedzialności na pozostałych partnerów	który partner wykonywał czynności, kto kierował personelem i czy umowa spółki rozszerza odpowiedzialność
Działania lub zaniechania personelu	kluczowe jest, pod czyim kierownictwem działała dana osoba	umowy z personelem, zakres obowiązków, nadzór, korespondencję i organizację pracy
Rozszerzenie odpowiedzialności z art. 95 § 2 KSH	partner lub partnerzy wskazani w umowie mogą odpowiadać szerzej	umowę spółki, KRS, zmiany umowy i datę powstania długu
Poręczenie, weksel, hipoteka, zastaw, przewłaszczenie, cesja	ryzyko może wynikać z osobnego dokumentu, a nie tylko ze statusu partnera	treść zabezpieczenia, podpisy, zakres, kwotę, termin, majątek obciążony i dokumenty bankowe
Zobowiązania podatkowe, składkowe lub odpowiedzialność za niezłożenie wniosku	wymagają odrębnej analizy na podstawie przepisów szczególnych	decyzje organów, zaległości, osoby prowadzące sprawy, reprezentację i datę powstania niewypłacalności

Odpowiedzialność subsydiarna oznacza w uproszczeniu, że wierzyciel powinien najpierw kierować egzekucję do majątku spółki, a dopiero przy określonych przesłankach sięgać do majątku partnera. Odpowiedzialność solidarna oznacza, że kilka osób może odpowiadać za ten sam dług, ale zakres i podstawa tej odpowiedzialności muszą wynikać z konkretnego przepisu albo dokumentu. Przy spółce partnerskiej oba pojęcia trzeba stosować ostrożnie, bo art. 95 KSH wprowadza ważne wyłączenia związane z wykonywaniem wolnego zawodu przez innych partnerów.

Praktyczny wniosek: sama forma "spółka partnerska" nie kończy analizy. Umowa spółki, wpisy w KRS, rodzaj długu i dokumenty zabezpieczeń mogą całkowicie zmienić ocenę, czy wierzyciel może skutecznie kierować roszczenie do konkretnego partnera.

Co dzieje się z majątkiem spółki, egzekucją i KRZ

Z dniem ogłoszenia upadłości majątek należący do spółki wchodzi do masy upadłości w zakresie przewidzianym przez Prawo upadłościowe. Masa upadłości służy zaspokojeniu wierzycieli, a syndyk obejmuje majątek, zabezpiecza go, zarządza nim i prowadzi czynności potrzebne do postępowania. W praktyce oznacza to koniec samodzielnego dysponowania majątkiem spółki przez partnerów w zwykłym trybie.

Do masy mogą należeć między innymi środki na rachunkach, należności od kontrahentów, wyposażenie, ruchomości, pojazdy, prawa majątkowe, zapasy albo nieruchomości, jeżeli są własnością spółki. Każdy składnik trzeba jednak sprawdzić osobno, bo znaczenie mają wyłączenia, leasingi, przewłaszczenia, zabezpieczenia rzeczowe, własność osób trzecich i dokumenty księgowe. Szczególnie ostrożnie trzeba podejść do majątku używanego w działalności, ale formalnie należącego do partnera, leasingodawcy albo innego podmiotu.

Po ogłoszeniu upadłości egzekucja skierowana do majątku wchodzącego w skład masy upadłości podlega szczególnym regułom. Prawo upadłościowe przewiduje zawieszenie takiej egzekucji z mocy prawa z dniem ogłoszenia upadłości, a po uprawomocnieniu się postanowienia o ogłoszeniu upadłości jej umorzenie. Nie należy jednak wyciągać z tego zbyt szerokiego wniosku. Trzeba sprawdzić, czy egzekucja dotyczy rzeczywiście majątku masy, czy może majątku partnera, poręczyciela, współdłużnika albo składnika obciążonego osobnym zabezpieczeniem.

Element postępowania	Co oznacza praktycznie	Typowy błąd
Masa upadłości	majątek spółki jest zarządzany w ramach upadłości, a nie według bieżących decyzji partnerów	dalsze rozporządzanie składnikami majątku bez kontaktu z syndykiem
Syndyk	przejmuje zarząd nad majątkiem masy i komunikuje się w sprawie dokumentów, majątku oraz wierzycieli	traktowanie syndyka jak komornika działającego dla jednego wierzyciela
KRZ	pozwala sprawdzić obwieszczenia, status i informacje o postępowaniu	opieranie się wyłącznie na korespondencji od wierzyciela albo nieaktualnym wydruku
Egzekucja	wymaga porównania daty upadłości, prawomocności i składnika majątku	założenie, że każda egzekucja wobec każdej osoby powiązanej ze spółką automatycznie znika

KRZ ma znaczenie zarówno dla partnerów, jak i dla wierzycieli. To jawny rejestr prowadzony przez Ministra Sprawiedliwości, w którym ujawnia się dane dotyczące między innymi postępowań upadłościowych, restrukturyzacyjnych oraz spraw zakazu prowadzenia działalności gospodarczej. Przy spółce partnerskiej warto zapisać sygnaturę, datę obwieszczenia, status sprawy i dane syndyka, a następnie sprawdzić status sprawy w KRZ oraz porównać go z KRS, umową spółki i korespondencją od wierzycieli.

Praktyczny wniosek: po ogłoszeniu upadłości nie wystarczy powiedzieć pracownikom, bankowi albo wierzycielom, że "sprawa jest w upadłości". Trzeba mieć komplet danych: KRZ, postanowienie, listę majątku, listę wierzycieli, zakres zabezpieczeń i informację, które egzekucje dotyczą majątku masy.

Wniosek o upadłość i ryzyka po stronie partnerów

Wniosek o upadłość spółki partnerskiej nie powinien być odkładany do momentu całkowitego paraliżu płatności. Prawo upadłościowe wiąże obowiązek dłużnika z powstaniem stanu niewypłacalności, a nie z tym, że wszyscy wierzyciele wypowiedzieli umowy albo komornik zajął rachunek. Niewypłacalność wymaga konkretnej analizy, ale podstawowy sygnał ostrzegawczy pojawia się wtedy, gdy spółka trwale utraciła zdolność wykonywania wymagalnych zobowiązań pieniężnych.

Termin 30 dni od dnia powstania podstawy do ogłoszenia upadłości jest punktem ostrzegawczym dla osób prowadzących sprawy i reprezentujących spółkę. W spółce partnerskiej trzeba sprawdzić, kto jest uprawniony do prowadzenia spraw i reprezentacji, a jeżeli ustanowiono zarząd na podstawie art. 97 KSH, także kto wchodzi w jego skład i jaki jest sposób reprezentacji. Nie da się bezpiecznie ustalić odpowiedzialności za terminowość bez umowy spółki, KRS i faktycznego modelu zarządzania.

Krok	Co sprawdzić	Po co
1. Ustal daty zaległości	kiedy powstały wymagalne zobowiązania i które nie są regulowane	żeby nie oceniać niewypłacalności wyłącznie na podstawie ostatniego wezwania
2. Policz płynność	środki na rachunkach, pewne wpływy, bieżące koszty, zaległości i terminy	żeby odróżnić przejściowy zator od trwałej utraty zdolności płatniczej
3. Sprawdź reprezentację	umowa spółki, KRS, partnerzy uprawnieni do reprezentacji albo zarząd	żeby ustalić, kto powinien podjąć czynności i podpisać dokumenty
4. Porównaj warianty	ugoda, restrukturyzacja, sprzedaż aktywów, ograniczenie działalności, upadłość	żeby nie składać wniosku bez sprawdzenia mniej daleko idących rozwiązań
5. Udokumentuj decyzję	zestawienia finansowe, korespondencję, protokoły, uchwały, notatki decyzyjne	żeby później pokazać, na jakich danych oparto działanie albo zaniechanie

Ryzyka po stronie osób prowadzących sprawy spółki mogą obejmować odpowiedzialność odszkodowawczą za niezłożenie wniosku w terminie, zakaz prowadzenia działalności gospodarczej w przypadkach przewidzianych w Prawie upadłościowym, a także zarzuty związane z ukrywaniem majątku, niewydaniem dokumentów, utrudnianiem postępowania albo wybiórczym działaniem na szkodę wierzycieli. Każde z tych ryzyk wymaga analizy konkretnej sprawy, ale wspólny mianownik jest prosty: brak dokumentów i zwlekanie zwykle pogarszają pozycję osób decyzyjnych.

Czerwona flaga: spółka spłaca tylko wybranych wierzycieli, dalej zaciąga zobowiązania, nie płaci podatków lub składek, a równocześnie nie ma aktualnego cash flow, listy wierzycieli i decyzji, czy składać wniosek o restrukturyzację albo upadłość. To etap, na którym ryzyko osobiste partnerów i osób reprezentujących spółkę może szybko rosnąć.

Praktyczny wniosek: daty są ważniejsze niż deklaracje. Jeżeli problem z płatnościami narasta, partnerzy powinni ustalić datę powstania zaległości, realną płynność, osoby odpowiedzialne za reprezentację i ścieżkę działania, zanim wierzyciele wymuszą decyzję pozwami albo egzekucją.

Upadłość, restrukturyzacja czy ugoda z wierzycielami

Upadłość spółki partnerskiej jest właściwym kierunkiem wtedy, gdy spółka trwale utraciła zdolność płacenia wymagalnych zobowiązań, nie ma realnego źródła wykonania układu i trzeba uporządkować zaspokojenie wierzycieli z majątku spółki. To ścieżka daleko idąca: wiąże się z masą upadłości, syndykiem, utratą samodzielnego zarządzania majątkiem spółki i konsekwencjami dla dalszego bytu spółki.

Restrukturyzacja ma sens wtedy, gdy działalność nadal generuje realny cash flow, istnieje możliwość wykonania układu, a głównym problemem jest harmonogram spłat, presja wierzycieli, czasowy zator, wypowiedzenia umów albo potrzeba jednego planu dla wielu wierzycieli. Przy spółce partnerskiej szczególnie ważne jest, czy działalność wolnego zawodu może być kontynuowana bez pogłębiania zadłużenia oraz czy partnerzy są w stanie utrzymać bieżące podatki, składki, czynsz, wynagrodzenia, leasingi i koszty operacyjne.

Ugoda jest rozwiązaniem punktowym. Może wystarczyć, gdy problem dotyczy jednego wierzyciela, jednej umowy, jednego zaległego czynszu, faktury albo kredytu. Nie powinna jednak zastępować pełnej analizy, gdy zobowiązań jest wiele, część jest zabezpieczona, a spółka finansuje jedne długi kosztem innych.

Wariant	Kiedy może pasować	Kiedy uważać
Ugoda z wierzycielem	jeden lub kilku wierzycieli, realna kwota spłaty, brak trwałej niewypłacalności	gdy ugoda poprawia sytuację jednego wierzyciela kosztem podatków, składek, personelu albo kluczowych dostaw
Restrukturyzacja	spółka ma działający biznes, przepływy i szansę wykonania układu	gdy plan opiera się na niepewnych wpływach albo nie obejmuje wszystkich ważnych wierzycieli
Sprzedaż aktywów lub ograniczenie działalności	część majątku można spieniężyć bez utraty zdolności działania albo trzeba zmniejszyć koszty	gdy sprzedaż dotyczy majątku obciążonego, kluczowego dla działalności albo dokonywana jest w pośpiechu przed wnioskiem
Upadłość	brak realnego źródła spłaty, trwała niewypłacalność, konieczność uporządkowania majątku spółki	gdy celem jest tylko uzyskanie czasu albo zatrzymanie jednego wierzyciela bez analizy skutków dla partnerów

Kiedy nie zaczynać od upadłości? Gdy spółka ma wiarygodne wpływy, da się utrzymać bieżące koszty, problem dotyczy kilku negocjowalnych zobowiązań, a partnerzy mogą przygotować realny plan spłaty. Kiedy upadłość może być zbyt późna? Gdy przez długi czas zaciągano kolejne zobowiązania bez źródła spłaty, wyprowadzano majątek, ignorowano pisma wierzycieli albo nie analizowano terminu na wniosek.

Praktyczny wniosek: przed wyborem ścieżki partnerzy powinni policzyć cztery rzeczy: cash flow, majątek spółki, pełną listę wierzycieli oraz osobiste ryzyko partnerów wynikające z rodzaju długów i zabezpieczeń. Jeżeli te dane pokazują wielu wierzycieli, presję na płynność i możliwą odpowiedzialność partnerów, kolejnym krokiem powinna być szersza analiza zadłużenia spółki i ryzyka partnerów, a nie wybór procedury wyłącznie po nazwie.

Checklista dokumentów i czerwone flagi

Przed rozmową z doradcą, syndykiem, wierzycielem, księgowością albo przed podjęciem decyzji o wniosku warto zebrać dokumenty potrzebne do analizy restrukturyzacji firmy w jednej strukturze. Celem nie jest samo archiwum, lecz szybkie ustalenie, czy problem dotyczy spółki, partnera czy obu poziomów.

Przygotuj:

umowę spółki partnerskiej wraz ze wszystkimi zmianami;
aktualny odpis KRS i dane osób uprawnionych do reprezentacji;
informację z KRZ, jeżeli złożono wniosek, ogłoszono upadłość, otwarto restrukturyzację albo pojawiły się obwieszczenia;
listę wierzycieli, kwot, odsetek, kosztów, terminów wymagalności i dokumentów źródłowych;
podział długów na zwykłe zobowiązania spółki, długi związane z wykonywaniem wolnego zawodu, długi publicznoprawne, sporne i zabezpieczone;
umowy kredytowe, leasingowe, najmu, dostaw, usług stałych i kluczowych kontraktów;
dokumenty zabezpieczeń: poręczenia, weksle, hipoteki, zastawy, przewłaszczenia, cesje i gwarancje;
wezwania do zapłaty, wypowiedzenia, pozwy, nakazy zapłaty, pisma komornicze i korespondencję windykacyjną;
aktualne dokumenty księgowe, zestawienie przepływów pieniężnych, wyciągi bankowe i informacje o zajęciach rachunków;
wykaz majątku spółki, należności, środków trwałych, pojazdów, wyposażenia, zapasów i składników obciążonych;
dokumenty dotyczące personelu, zakresu kierownictwa partnerów, ubezpieczeń zawodowych i roszczeń klientów lub pacjentów;
uchwały, notatki decyzyjne i korespondencję pokazującą, kiedy partnerzy analizowali niewypłacalność oraz możliwe warianty działania.

Najważniejsze czerwone flagi:

brak pełnej listy długów i zabezpieczeń;
spłacanie wybranych wierzycieli bez planu dla pozostałych;
zaległości wobec ZUS lub urzędu skarbowego finansujące bieżącą działalność;
roszczenia klientów lub pacjentów przypisane niejasno do pracy różnych partnerów;
weksle, poręczenia albo hipoteki podpisane prywatnie przez partnera;
umowa spółki zawierająca rozszerzenie odpowiedzialności z art. 95 § 2 KSH, którego partnerzy nie uwzględniają;
aktywne egzekucje i wypowiedzenia umów przy braku analizy masy upadłości;
wyprowadzanie, sprzedawanie albo przepisywanie majątku przed wnioskiem;
brak decyzji, kto odpowiada za terminowe złożenie wniosku, gdy spółka traci płynność;
wierzyciel żąda zapłaty od partnera bez wskazania podstawy odpowiedzialności.

Jeżeli pojawia się jedna czerwona flaga, zwykle trzeba uzupełnić dokumenty i powtórzyć analizę. Jeżeli czerwonych flag jest kilka, decyzja o upadłości, restrukturyzacji albo ugodach nie powinna być odkładana, bo rośnie ryzyko utraty kontroli nad majątkiem spółki i osobistego ryzyka partnerów.

Praktyczny wniosek: dobra analiza spółki partnerskiej zaczyna się od dokumentów, które pokazują nie tylko "ile spółka jest winna", ale także "kto może za to odpowiadać".

FAQ

Czy upadłość spółki partnerskiej oznacza upadłość partnerów?

Nie. Upadłość spółki partnerskiej i upadłość partnera to odrębne postępowania. Ogłoszenie upadłości spółki dotyczy majątku spółki i jej wierzycieli. Partner powinien osobno analizować własne ryzyko, jeżeli odpowiada za określony dług, podpisał zabezpieczenie, ma własne zobowiązania albo jego budżet nie pozwala na spłatę osobistych zobowiązań.

Czy partner odpowiada za długi drugiego partnera?

Nie można odpowiedzieć jednym zdaniem. Partner co do zasady nie odpowiada za zobowiązania spółki powstałe w związku z wykonywaniem wolnego zawodu przez pozostałych partnerów ani za działania personelu pod kierownictwem innego partnera. Trzeba jednak sprawdzić rodzaj długu, umowę spółki, ewentualne rozszerzenie odpowiedzialności z art. 95 § 2 KSH oraz dodatkowe zabezpieczenia podpisane przez partnera.

Kto składa wniosek o upadłość spółki partnerskiej?

Trzeba sprawdzić umowę spółki, KRS i sposób reprezentacji. Obowiązek analizy ciąży na osobach prowadzących sprawy i reprezentujących spółkę, a jeżeli ustanowiono zarząd, także na osobach pełniących funkcje w tym zarządzie zgodnie z zasadami reprezentacji. Termin 30 dni od powstania podstawy do ogłoszenia upadłości jest sygnałem, że decyzji nie wolno odkładać bez udokumentowanej analizy.

Co dzieje się z egzekucją po ogłoszeniu upadłości spółki partnerskiej?

Egzekucja skierowana do majątku wchodzącego do masy upadłości podlega regułom Prawa upadłościowego: po ogłoszeniu upadłości co do zasady ulega zawieszeniu, a po prawomocności postanowienia o upadłości umorzeniu. Nie oznacza to automatycznego końca roszczeń wobec partnerów, poręczycieli, współdłużników ani majątku niewchodzącego do masy. Trzeba porównać daty, składnik majątku, rodzaj długu i podstawę odpowiedzialności.