Postępowanie o zatwierdzenie układu - kiedy jest dobrym wyborem
Postępowanie o zatwierdzenie układu jest dobrym wyborem wtedy, gdy firma nadal ma działający biznes, realne wpływy, uporządkowaną listę wierzycieli, ograniczony poziom sporów i szansę szybkiego zebrania głosów za układem. Nie jest natomiast dobrym narzędziem, jeśli plan sprowadza się do odsunięcia komornika, banku albo dostawcy bez pokazania, z czego firma zapłaci bieżące koszty i przyszłe raty układowe.
Najkrótszy test decyzyjny brzmi: czy po czasowym ograniczeniu presji starych długów firma będzie w stanie płacić podatki, ZUS, wynagrodzenia, dostawy, leasingi, czynsz i raty układowe. Jeżeli odpowiedź nie wynika z konserwatywnego cash flow, szybkość postępowania o zatwierdzenie układu może dać tylko pozorną ulgę.
Krótka odpowiedź: kiedy PZU jest dobrym wyborem
PZU, czyli postępowanie o zatwierdzenie układu, pasuje przede wszystkim do firmy, która potrzebuje szybkiej, formalnej ścieżki porozumienia z wieloma wierzycielami, ale nie wymaga na starcie pełnego postępowania sądowego. Warunkiem jest porządek w danych: spis wierzycieli, rozróżnienie długów spornych i bezspornych, analiza zabezpieczeń oraz wiarygodna propozycja układowa.
W praktyce ten tryb warto rozważyć, gdy problemem jest presja płatnicza, zajęcia, wypowiedzenia umów albo ryzyko utraty płynności, ale przedsiębiorstwo nadal ma klientów, przychody i możliwość wykonywania bieżących zobowiązań. Jeżeli firma już na starcie nie finansuje działalności operacyjnej, układ z wierzycielami może okazać się niewykonalny.
| Dobry sygnał | Warunek do sprawdzenia | Czerwona flaga |
|---|---|---|
| firma ma sprzedaż i powtarzalne wpływy | cash flow pokazuje środki na koszty bieżące i raty układowe | plan opiera się na niepewnym kontrakcie albo samej nadziei na poprawę |
| wierzyciele są policzeni i udokumentowani | lista obejmuje banki, leasingi, ZUS, urząd skarbowy, dostawców, wynajmujących i spory | zadłużenie jest szacowane "z pamięci" |
| poziom sporów jest niski | wierzytelności sporne mieszczą się w ustawowym limicie 15% | firma nie wie, które długi kwestionuje i na jaką kwotę |
| najwięksi wierzyciele mogą rozważyć układ | propozycje są oparte na liczbach, nie na ogólnych deklaracjach | jeden lub kilku kluczowych wierzycieli z góry blokuje większość |
| potrzebna jest czasowa ochrona po obwieszczeniu | zespół jest gotowy działać szybko w krótkim oknie czasowym | obwieszczenie ma być jedynym celem, bez realnego głosowania |
Praktyczny wniosek: szybkość PZU jest zaletą tylko wtedy, gdy firma ma przygotowane dane i realną propozycję dla wierzycieli. Bez tego postępowanie może przyspieszyć problemy zamiast je uporządkować.
Na czym polega postępowanie o zatwierdzenie układu
W postępowaniu o zatwierdzenie układu dłużnik samodzielnie zbiera głosy wierzycieli, ale robi to pod nadzorem nadzorcy układu. Sąd nie prowadzi sprawy od samego początku tak jak w typowych trybach sądowych. Jego rola pojawia się zasadniczo później, gdy trzeba ocenić i zatwierdzić przyjęty układ.
Aktualny tekst jednolity Prawa restrukturyzacyjnego, Dz.U. 2026 poz. 533, wskazuje, że postępowanie o zatwierdzenie układu umożliwia zawarcie układu w wyniku samodzielnego zbierania głosów wierzycieli przez dłużnika bez udziału sądu. Ten sam przepis wiąże PZU z limitem wierzytelności spornych: suma wierzytelności spornych uprawniających do głosowania nad układem nie może przekraczać 15% sumy wierzytelności uprawniających do głosowania nad układem.
Kluczowe pojęcia mają znaczenie praktyczne, a nie tylko formalne. Nadzorca układu pomaga uporządkować dokumenty, spisy i głosowanie. Dzień układowy wyznacza punkt odniesienia dla uprawnień wierzycieli do głosowania i skutków przyjętego układu. Krajowy Rejestr Zadłużonych jest miejscem, w którym pojawia się obwieszczenie o ustaleniu dnia układowego, jeżeli nadzorca dokona takiego obwieszczenia po przygotowaniu wymaganych materiałów.
| Element PZU | Co oznacza w decyzji przedsiębiorcy |
|---|---|
| nadzorca układu | trzeba wybrać osobę uprawnioną i przygotować dane, na których nadzorca może oprzeć spisy oraz ocenę propozycji |
| dzień układowy | trzeba wiedzieć, które wierzytelności są objęte układem, a które powstały później i pozostają bieżące |
| spis wierzytelności | bez kompletnej listy wierzycieli trudno zebrać głosy i obronić układ przed zarzutami |
| spis wierzytelności spornych | przekroczenie progu 15% może wykluczać PZU jako właściwy tryb |
| obwieszczenie w KRZ | daje formalną jawność i określone skutki ochronne, ale uruchamia też presję czasu |
| wniosek o zatwierdzenie układu | sąd ocenia układ dopiero po zebraniu głosów i przygotowaniu wymaganych dokumentów |
Nie należy mylić rozmowy z doradcą restrukturyzacyjnym z pełną ochroną po obwieszczeniu. Samo przygotowywanie PZU nie zatrzymuje automatycznie każdego wierzyciela. Skutki pojawiają się dopiero na właściwym etapie i zależą od rodzaju wierzytelności, zabezpieczeń, umów oraz przebiegu postępowania.
Praktyczny wniosek: PZU jest trybem dla firmy, która potrafi szybko przejść od danych do głosowania. Jeżeli firma dopiero szuka dokumentów, nie zna sald i nie rozumie swoich sporów, najpierw trzeba uporządkować materiał, a dopiero potem wybierać termin obwieszczenia.
Pięć warunków, które trzeba spełnić przed wyborem PZU
Pierwszy warunek to realny cash flow. Firma musi mieć z czego płacić bieżące podatki, ZUS, wynagrodzenia, dostawy, leasingi, czynsz, media i koszty obsługi postępowania. Układ dotyczy restrukturyzacji określonych zobowiązań, ale nie powinien być planowany jako przerwa od normalnego finansowania działalności.
Drugi warunek to niski i policzony poziom wierzytelności spornych. PZU może być prowadzone tylko wtedy, gdy suma wierzytelności spornych uprawniających do głosowania nad układem nie przekracza 15% sumy wierzytelności uprawniających do głosowania. To nie jest detal formalny. Jeżeli spory są źle oznaczone, firma może wybrać tryb, który nie odpowiada jej rzeczywistej strukturze zadłużenia.
Trzeci warunek to kompletna mapa wierzycieli, zabezpieczeń i egzekucji. Trzeba znać banki, leasingi, dostawców, ZUS, urząd skarbowy, wynajmujących, pracowników, pożyczki, poręczenia, hipoteki, zastawy, przewłaszczenia, cesje, wypowiedzenia umów i zajęcia rachunków. PZU nie powinno być uruchamiane na podstawie ogólnej kwoty zadłużenia.
Czwarty warunek to realna szansa uzyskania większości. Układ wymaga poparcia większości głosujących wierzycieli, którzy oddali ważny głos, mających łącznie co najmniej dwie trzecie sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom. Jeżeli najwięksi wierzyciele nie są nawet wstępnie ocenieni, firma nie wie, czy głosowanie jest wykonalne.
Piąty warunek to propozycje układowe wynikające z liczb. Raty, odroczenie, redukcja części zobowiązań albo inne warunki muszą być możliwe do wykonania po pokryciu kosztów bieżących. Propozycja przygotowana tylko po to, aby chwilowo uspokoić wierzycieli, szybko traci wiarygodność.
| Warunek | Co sprawdzić krok po kroku | Decyzja |
|---|---|---|
| cash flow | wpływy, koszty stałe, podatki, ZUS, pensje, dostawy, leasingi, rezerwa | czy firma ma z czego wykonać układ |
| limit sporów | kwoty sporne, podstawy sporu, dokumenty, udział w sumie wierzytelności głosujących | czy PZU mieści się w progu 15% |
| komplet wierzycieli | salda, odsetki, terminy, dokumenty źródłowe, egzekucje, zabezpieczenia | czy spis wierzytelności będzie wiarygodny |
| większość głosów | największe salda, wierzyciele krytyczni, prawdopodobne stanowisko, grupy interesów | czy układ ma realną szansę przejść |
| propozycje układowe | harmonogram, wariant ostrożny, wpływ sezonowości, koszty nowych zobowiązań | czy propozycja jest wykonalna, a nie tylko atrakcyjna na papierze |
Praktyczny wniosek: jeżeli firma nie potrafi odpowiedzieć na te pięć punktów, nie powinna zaczynać od obwieszczenia. Najpierw trzeba przygotować dane, bo po obwieszczeniu czas zaczyna działać przeciwko źle przygotowanemu dłużnikowi.
Co daje obwieszczenie w KRZ i czego nie załatwia
Obwieszczenie o ustaleniu dnia układowego w Krajowym Rejestrze Zadłużonych jest momentem, z którym przedsiębiorcy często wiążą największe oczekiwania. Może dawać czasową ochronę i ułożyć relacje z wierzycielami w bardziej formalnych ramach. Nie jest jednak uniwersalną tarczą przed każdym roszczeniem, każdym zabezpieczeniem i każdym skutkiem wypowiedzenia umowy.
Przed obwieszczeniem nadzorca układu powinien mieć sporządzony spis wierzytelności, spis wierzytelności spornych oraz wstępny plan restrukturyzacyjny. To istotne, bo obwieszczenie bez przygotowanych danych tworzy ryzyko: firma uzyskuje krótkie okno działania, ale nie ma gotowej podstawy do rozmów, głosowania i złożenia wniosku o zatwierdzenie układu.
Po obwieszczeniu trzeba działać szybko. Jeżeli w terminie czterech miesięcy od dnia dokonania obwieszczenia dłużnik nie złoży do sądu wniosku o zatwierdzenie układu, postępowanie umarza się z mocy prawa, a skutki obwieszczenia wygasają. W praktyce oznacza to, że obwieszczenie kupuje czas na doprowadzenie do układu, ale nie zastępuje samego układu, głosów wierzycieli ani dokumentów.
| Obwieszczenie może pomóc, gdy | Obwieszczenie nie rozwiązuje problemu, gdy |
|---|---|
| firma ma gotowe spisy, plan i wariant propozycji układowych | lista wierzycieli jest niepełna albo oparta na szacunkach |
| trzeba ograniczyć presję części wierzycieli w krótkim czasie | dłużnik nie ma pieniędzy na bieżące podatki, ZUS i dostawy |
| głosowanie jest realne do przeprowadzenia w krótkim oknie | największy wierzyciel jest poza zasięgiem rozmów i blokuje ekonomiczny sens układu |
| kluczowe umowy są przeanalizowane przed publikacją informacji w KRZ | firma dopiero po obwieszczeniu sprawdza leasingi, kredyty i wypowiedzenia |
| zespół wie, kto kontaktuje się z wierzycielami i zbiera głosy | obwieszczenie ma zastąpić komunikację z wierzycielami |
Szczególnej analizy wymagają wierzyciele zabezpieczeni, banki, leasingodawcy, wynajmujący i dostawcy krytyczni. Ochrona po obwieszczeniu nie powinna być opisywana skrótem "komornik już nic nie zrobi" albo "żadnej umowy nie można wypowiedzieć". Zakres skutków zależy od przepisów, rodzaju wierzytelności, zabezpieczenia, treści umowy i konkretnego etapu sprawy.
Praktyczny wniosek: obwieszczenie w KRZ jest narzędziem do wykorzystania krótkiego czasu na układ. Jeżeli firma traktuje je jako cel sam w sobie, ryzykuje utratę ochrony bez realnego porozumienia z wierzycielami.
Kiedy PZU może być złym wyborem
PZU bywa atrakcyjne, bo jest szybsze i mniej sądowe na początku niż inne tryby. To jednocześnie jego ograniczenie. Jeżeli firma nie jest gotowa na samodzielne zebranie głosów, prowadzenie rozmów z wierzycielami i obronę propozycji układowych, szybkość trybu staje się ryzykiem.
Najpoważniejszą czerwoną flagą jest brak pieniędzy na bieżące zobowiązania. Jeżeli firma po obwieszczeniu nadal nie zapłaci bieżących podatków, ZUS, wynagrodzeń, dostaw, leasingów albo czynszu, wierzyciele dostają sygnał, że układ nie rozwiązuje problemu płynności. PZU nie powinno finansować codziennego działania firmy przez niepłacenie nowych zobowiązań.
Drugą czerwoną flagą jest zbyt wysoki lub niepoliczony poziom sporów. Jeżeli przedsiębiorca mówi, że "większość długów jest zawyżona", ale nie ma dokumentów, kwot i podstaw sporu, nie da się bezpiecznie ocenić progu 15%. Wtedy trzeba rozważyć, czy nie jest potrzebny inny tryb, który lepiej odpowiada większej skali spornych wierzytelności.
Trzecią czerwoną flagą jest brak większości. Jeżeli dwóch największych wierzycieli ma decydujący udział w zadłużeniu i od początku odrzuca realistyczne propozycje, samo uruchomienie PZU nie stworzy poparcia. Przed obwieszczeniem warto znać nie tylko liczbę wierzycieli, ale też wagę ich głosów.
| Sytuacja | Dlaczego PZU może nie pasować | Co rozważyć zamiast automatycznego PZU |
|---|---|---|
| brak cash flow na bieżące koszty | układ będzie niewykonalny już na starcie | ograniczenie kosztów, sprzedaż aktywów, zmianę modelu albo analizę upadłości |
| wiele sporów i niepełne dokumenty | próg 15% może zostać przekroczony albo źle oceniony | najpierw porządkowanie dokumentów, a potem porównanie trybów |
| brak realnej większości wierzycieli | głosowanie może zakończyć się porażką mimo formalnego przygotowania | wcześniejsze rozmowy z największymi wierzycielami albo inny tryb |
| jeden punktowy wierzyciel | formalne postępowanie może być nadmiarowe | ugodę, aneks do umowy, restrukturyzację kredytu albo leasingu |
| potrzeba głębokiej naprawy operacyjnej | PZU nie przeprowadzi samo zmian w kosztach, umowach i organizacji | sanację albo szerszy plan naprawczy |
| chaos w księgowości i saldach | obwieszczenie uruchomi presję czasu bez podstaw do głosowania | najpierw komplet danych i konserwatywny cash flow |
Nie warto też wybierać PZU tylko dlatego, że jest popularne. Popularność trybu nie oznacza, że odpowiada konkretnej firmie. Dla przedsiębiorcy ważniejsze jest, czy struktura wierzycieli jest uporządkowana, czy spory mieszczą się w limicie, czy da się zebrać głosy i czy działalność przetrwa okres wykonywania układu.
Praktyczny wniosek: PZU jest złym wyborem, gdy ma zastąpić diagnozę finansową. Jeżeli firma nie ma liczb, dokumentów i realnej większości, najpierw trzeba ustalić problem, a dopiero potem dobierać narzędzie.
PZU a inne tryby restrukturyzacji
PZU nie jest jedynym postępowaniem restrukturyzacyjnym. Prawo restrukturyzacyjne przewiduje także przyspieszone postępowanie układowe, postępowanie układowe i sanacyjne. Dlatego szerszy wybór trybu restrukturyzacji firmy nie powinien sprowadzać się do nazwy procedury. Chodzi o poziom udziału sądu, skalę sporów, zakres ochrony, ingerencję w zarządzanie firmą i to, czy potrzebny jest tylko układ, czy również głębsze działania naprawcze.
Przy porównaniu trybów trzeba zacząć od danych: ilu jest wierzycieli, jaka część zadłużenia jest sporna, czy trwają egzekucje, jakie są zabezpieczenia, które umowy są krytyczne i czy firma ma pieniądze na bieżące zobowiązania. Dopiero potem można odpowiedzieć, czy lepsze jest PZU, PPU, postępowanie układowe, sanacja, ugody punktowe albo analiza upadłościowa.
| Tryb | Kiedy rozważyć | Główne ograniczenie |
|---|---|---|
| postępowanie o zatwierdzenie układu | sytuacja jest względnie uporządkowana, spory są ograniczone, a firma może szybko zbierać głosy | wymaga gotowych danych, realnej większości i sprawnego działania po obwieszczeniu |
| przyspieszone postępowanie układowe | potrzebne jest sądowe ramowanie procesu przy ograniczonej skali sporów | nadal wymaga kontroli progu 15% wierzytelności spornych |
| postępowanie układowe | spory są większe i potrzebne jest pełniejsze ustalenie wierzytelności | procedura jest bardziej wymagająca i zwykle mniej "lekka" operacyjnie |
| postępowanie sanacyjne | sam układ nie wystarczy, bo potrzebne są działania dotyczące kosztów, majątku, umów albo organizacji | ingerencja w przedsiębiorstwo jest dalej idąca, a decyzja wymaga mocnego uzasadnienia |
| ugoda z wybranym wierzycielem | problem dotyczy jednego banku, leasingu, dostawcy albo wynajmującego | nie porządkuje całego portfela długów i nie zastępuje ochrony formalnego postępowania |
| upadłość | firma nie ma realnej zdolności kontynuacji i wykonania układu | oznacza inną logikę postępowania, nastawioną na niewypłacalność, a nie uratowanie przedsiębiorstwa przez układ |
Przykład decyzyjny jest prosty. Jeżeli firma ma pięciu głównych wierzycieli, niskie spory, aktywną sprzedaż i jasny plan spłat, PZU może być dobrym kierunkiem. Jeżeli ma kilkadziesiąt niezweryfikowanych roszczeń, liczne procesy i niejasne salda, wybór PZU tylko ze względu na szybkość może być błędem. Jeżeli problemem jest jeden leasing, najpierw warto sprawdzić, czy formalna restrukturyzacja nie jest środkiem zbyt szerokim.
Praktyczny wniosek: tryb wybiera się po danych, nie po nazwie. PZU jest dobrym wyborem dla uporządkowanej sytuacji z realnym głosowaniem, a nie dla każdej firmy, która chce szybko zatrzymać presję wierzycieli.
Decyzja krok po kroku: czy wybrać PZU
Najbezpieczniej podjąć decyzję w krótkiej sekwencji kontrolnej. Dzięki temu firma nie wybiera trybu pod wpływem najgłośniejszego wierzyciela, tylko sprawdza, czy PZU rzeczywiście odpowiada na jej problem.
- Ustal, czy firma ma działający biznes. Sprawdź sprzedaż, marżę, sezonowość, portfel klientów, koszty stałe i najbliższe wpływy. Bez tego nie wiadomo, czy układ będzie miał z czego być wykonany.
- Przygotuj pełną listę wierzycieli. Uwzględnij kapitał, odsetki, koszty, terminy wymagalności, dokumenty źródłowe, ZUS, urząd skarbowy, leasingi, banki, dostawców, wynajmujących, pracowników i pożyczki.
- Oznacz wierzytelności sporne. Policz ich udział w sumie wierzytelności uprawniających do głosowania. Jeżeli próg 15% jest blisko albo dane są niepewne, nie podejmuj decyzji bez dokładniejszej analizy.
- Sprawdź zabezpieczenia i egzekucje. Oddziel zajęcia rachunku, hipoteki, zastawy, przewłaszczenia, cesje, wypowiedziane leasingi, nakazy zapłaty i pozwy.
- Ustal wierzycieli krytycznych. Sprawdź, kto ma największą siłę głosu, kto dostarcza finansowanie, lokal, towary, maszyny albo usługi konieczne do działania.
- Policz wariant ostrożny cash flow. Uwzględnij bieżące podatki, ZUS, pensje, dostawy, leasingi, czynsz, media, koszty produkcji i minimalną rezerwę.
- Przygotuj propozycję układową z liczb. Nie zaczynaj od tego, czego żądają wierzyciele, tylko od tego, co firma może wykonać bez tworzenia nowych zaległości.
- Oceń szanse głosowania. Sprawdź, czy realne jest poparcie większości głosujących wierzycieli oraz co najmniej dwóch trzecich sumy wierzytelności przysługujących głosującym.
- Dopiero wtedy zdecyduj o obwieszczeniu w KRZ. Jeżeli materiały są gotowe, obwieszczenie może wzmocnić proces. Jeżeli nie są gotowe, może tylko uruchomić presję czasu.
- Porównaj PZU z innymi ścieżkami. Przy jednym wierzycielu rozważ ugodę. Przy większej skali sporów sprawdź postępowanie układowe. Przy potrzebie głębokiej naprawy operacyjnej przeanalizuj sanację, a przy wielu wierzycielach i niejasnym wariancie dalszego działania rozważ szerszą analizę zadłużenia firmy.
Ta kolejność ma znaczenie również dla zarządu spółki. PZU nie powinno być traktowane jako szybka reakcja na ostatnie pismo komornika. To decyzja o formalnym procesie, jawności w KRZ, rozmowach z wierzycielami i zobowiązaniu do wykonania układu.
Praktyczny wniosek: jeżeli punkty od 1 do 8 wypadają dobrze, PZU może być właściwym trybem. Jeżeli na kilku etapach brakuje danych, trzeba najpierw uzupełnić materiał albo porównać inne rozwiązania.
Checklista przed rozmową z nadzorcą układu
Na rozmowę z potencjalnym nadzorcą układu warto przyjść z materiałami, które pozwalają szybko odróżnić realną restrukturyzację od ogólnej potrzeby "zyskania czasu". Nie trzeba mieć perfekcyjnego archiwum, ale trzeba mieć dokumenty potrzebne do restrukturyzacji firmy, które pokazują zadłużenie, płynność i ryzyka operacyjne.
Przygotuj w pierwszej kolejności:
- aktualne dane firmy, formę prawną, NIP, KRS albo CEIDG oraz osoby uprawnione do reprezentacji;
- krótki opis działalności, przyczyn problemów i najpilniejszych zagrożeń;
- listę wierzycieli z kwotami kapitału, odsetkami, kosztami, terminami wymagalności i dokumentami źródłowymi;
- spis wierzytelności spornych z opisem, czego dotyczy każdy spór i na jaką kwotę;
- informacje o ZUS, urzędzie skarbowym, bankach, leasingodawcach, dostawcach, wynajmujących i pracownikach;
- wykaz egzekucji, zajęć rachunków, nakazów zapłaty, pozwów, wezwań do zapłaty i wypowiedzeń umów;
- umowy kredytu, leasingu, najmu, factoringu, dostaw i najważniejsze kontrakty z odbiorcami;
- dokumenty zabezpieczeń: hipoteki, zastawy, poręczenia, weksle, przewłaszczenia i cesje;
- wykaz majątku, zapasów, należności oraz składników niezbędnych do dalszej działalności;
- aktualne dane księgowe, deklaracje, zestawienia przychodów i kosztów oraz wyciągi bankowe;
- prognozę cash flow na najbliższe miesiące z podatkami, ZUS, wynagrodzeniami, dostawami i leasingami;
- wstępną propozycję, ile firma może realnie przeznaczyć na spłatę układową;
- listę wierzycieli, z którymi trzeba porozmawiać przed głosowaniem w pierwszej kolejności;
- pytania o to, czy właściwy jest PZU, inny tryb restrukturyzacji, ugoda punktowa czy analiza ryzyka upadłości.
Warto też przygotować krótką mapę decyzji. Który wierzyciel może zatrzymać działalność? Kto ma największą siłę głosu? Które umowy są krytyczne? Czy po obwieszczeniu firma będzie płacić nowe zobowiązania? Czy propozycje układowe są wykonalne w wariancie ostrożnym, a nie tylko optymistycznym?
Praktyczny wniosek: dobra rozmowa o PZU zaczyna się od danych, nie od samego pytania o szybkość postępowania. Im lepiej przygotowana lista wierzycieli, sporów, zabezpieczeń i przepływów, tym łatwiej ocenić, czy PZU jest dobrym wyborem.
FAQ
Czy postępowanie o zatwierdzenie układu zatrzymuje komornika?
Może wpływać na egzekucję po dokonaniu obwieszczenia o ustaleniu dnia układowego, ale nie należy zakładać automatycznie, że zatrzyma każdą egzekucję w każdej sytuacji. Trzeba sprawdzić rodzaj wierzytelności, etap sprawy, zabezpieczenia, zajęty składnik majątku i to, czy dana wierzytelność jest objęta skutkami postępowania. Szczególnej ostrożności wymagają wierzyciele zabezpieczeni, leasingi, banki i umowy krytyczne dla działania firmy.
Ile czasu jest na złożenie wniosku o zatwierdzenie układu po obwieszczeniu w KRZ?
Po obwieszczeniu w KRZ trzeba działać w krótkim oknie czasowym. Jeżeli w terminie czterech miesięcy od dnia dokonania obwieszczenia dłużnik nie złoży do sądu wniosku o zatwierdzenie układu, postępowanie umarza się z mocy prawa, a skutki obwieszczenia wygasają. Dlatego obwieszczenie powinno następować wtedy, gdy spisy, plan, propozycje i strategia głosowania są już przygotowane.
Czy PZU można wybrać, gdy część długów jest sporna?
Tak, ale tylko przy zachowaniu ustawowego limitu. Suma wierzytelności spornych uprawniających do głosowania nad układem nie może przekraczać 15% sumy wierzytelności uprawniających do głosowania. Jeżeli firma nie potrafi policzyć sporów albo większość zadłużenia jest kwestionowana, trzeba bardzo ostrożnie porównać PZU z innymi trybami.
Czym PZU różni się od przyspieszonego postępowania układowego?
W PZU dłużnik samodzielnie zbiera głosy wierzycieli pod nadzorem nadzorcy układu, a sąd pojawia się zasadniczo na etapie zatwierdzania przyjętego układu. Przyspieszone postępowanie układowe jest trybem sądowym od wcześniejszego etapu i również jest powiązane z ograniczonym poziomem wierzytelności spornych. Wybór między nimi zależy od skali sporów, potrzeby sądowego ramowania, presji wierzycieli, jakości dokumentów i realnej szansy zebrania głosów.
Czy PZU ma sens, jeśli firma ma tylko jeden problematyczny kredyt albo leasing?
Niekoniecznie. Jeżeli problem dotyczy jednego banku, leasingodawcy albo dostawcy, a reszta zobowiązań jest obsługiwana, najpierw warto sprawdzić ugodę, aneks albo indywidualny harmonogram. PZU ma większy sens wtedy, gdy trzeba uporządkować relacje z wieloma wierzycielami i przeprowadzić głosowanie nad układem, a nie tylko zmienić jedną umowę.
Masz pytania? Skontaktuj się z naszym zespołem.
Nasi specjaliści ds. restrukturyzacji i upadłości konsumenckiej służą pomocą. Bezpłatna pierwsza konsultacja.